รายงานสิ่งที่ตนเองไปสืบมา
“ทูลพระชายา แม่บ้านที่พระองค์ให้ข้าน้อยไปตามสืบมิได้อาศัยอยู่ในจวนพ่ะย่ะค่ะ นางอาศัยอยู่ในตรอกเล็กแห่งหนึ่ง ดูเหมือนว่าแม่บ้านผู้นั้นจะมีลูกชายอยู่คนหนึ่งที่กำลังป่วยหนัก ตอนที่ข้าน้อยไปถึง เขาไอออกมาอย่างหนัก หลังจากแม่บ้านคนนั้นเข้าประตูไปแล้วก็คอยดูแลลูกชายและไม่ได้ออกจากบ้านอีกเลย”
หลังจากฟังรายงานของพ่อบ้านเติ้งจบ หลินเมิ้งหยาเกิดความคิดขึ้นในใจ
คนคนนั้นจะต้องเป็นลูกชายของเถียนมามาอย่างแน่นอน
เคยได้ยินมาว่าร่างกายของลูกชายเถียนมามาค่อนข้างอ่อนแอ เมื่อคิดดูแล้วบางทีอาจเพราะเขาล้มป่วยลง ฉะนั้นผู้เป็นแม่อย่างเถียนมามาจึงหมดทางเลือก จึงต้องกลับมาทำงานที่จวนและปล่อยให้ชะตาชีวิตอยู่ในกำมือของซ่างกวนชิงอีกครั้ง
ซ่างกวนชิงคงต้องการให้เถียนมามาทำบางอย่าง แต่เพราะเถียนมามาไม่ยอม ฉะนั้นจึงเกิดเหตุการณ์เช่นนี้
เมื่อล่วงรู้ถึงชีวิตอันแสนน่าเวทนาของเถียนมามา หัวใจของหลินเมิ้งหยาพลันรู้สึกเหมือนถูกบีบรัด
เถียนมามาเปรียบเสมือนแม่นมของนาง เมื่อนางพบกับความลำบาก หลินเมิ้งหยาก็ไม่อาจทนดูอยู่เฉยๆ ได้
อีกทั้งงานที่เถียนมามากำลังทำยังอาจหมายถึงการเอาชีวิตมาทิ้ง
อย่าว่าแต่ตามหาเบ
