คนที่สนิทสนมกับป๋ายจื่อที่สุดคือเถียนมามา ฉะนั้นคนแรกที่สังเกตเห็นความผิดปกติจึงเป็นนาง
เหตุใดคนที่ถูกขับออกจากจวนตั้งแต่เมื่อครึ่งปีก่อนจึงปรากฏตัวที่นี่โดยบังเอิญเช่นนี้?
หลินเมิ้งหยาไม่เคยเชื่อเรื่องความบังเอิญ
อดีตพิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าความบังเอิญคือสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้น
แต่มีอยู่หนึ่งข้อที่นางมั่นใจ นั่นก็คือเถียนมามาไม่มีวันทำร้ายนาง มิเช่นนั้นเถียนมามาคงอาศัยโอกาสนี้เพื่อยื่นข้อเสนอบางอย่างแล้ว
ความรักราวกับแม่ลูกที่ผ่านมาตลอดหลายปีมิอาจอธิบายได้ด้วยถ้อยคำเพียงสองสามคำ
“แต่เพราะเหตุใดเถียนมามาจึงกลายเป็นเช่นนี้เล่า? นายหญิง ข้าคิดว่าเถียนมามาไม่มีทางทำร้ายท่าน แต่เพราะเหตุใดนางจึงปรากฏตัวออกมาตอนนี้?”
คาดว่าสมองของป๋ายจื่อจะต้องมีแต่เครื่องหมายคำถามอย่างแน่นอน อันที่จริงหลินเมิ้งหยาเองก็เข้าใจไม่มากไปกว่านางเลย
แต่คนที่ทำให้เกิดเรื่องนี้ขึ้นมา ไม่ต้องบอกนางก็รู้ว่าใคร
นอกจากสองแม่ลูกคู่นั้นแล้ว ใครจะนึกสนุกสร้างเรื่องนี้ขึ้นมาได้
“ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม การที่เถียนมามากลับมาย่อมเป็นเรื่องดี เจ้าจงไปตามพ่อบ้านเติ้งมา ข้ามีเรื่องจะสั่งเขา”
ป๋ายจื่อพยักหน้าแล้ววิ่งออกไป พ่อบ้านเติ้งได้รับข้อความตอบ
