คนที่ใช้งานมิใช่หลินเมิ้งหวู่ เช่นนั้น…หรือจะเป็นซ่างกวนชิง?
เมื่อคิดถึงตรงนี้ อยู่ๆ หลินเมิ้งหยาก็เบิกตากว้าง
เมื่อตอนเช้าก่อนเข้าประตูจวน นางเหลือบไปเห็นหยกที่คอของเจ้าคนหยาบคายคนนั้น
เหตุเพราะสีของหยกงดงามไม่เลว ดังนั้นจึงสะดุดตาของนาง แต่เมื่อลองมาคิดดูตอนนี้มันกลับไม่สมเหตุสมผลเอาเสียเลย หากมิใช่เพราะเป็นมรดกตกทอด นางเชื่อว่าคนเช่นเขาไม่มีทางมีของล้ำค่าเช่นนั้นอย่างแน่นอน
ยิ่งไปกว่านั้น หากเป็นมรดกตกทอด คนแบบนั้นจะต้องนำไปขายทิ้ง
นอกเสียจาก.…
หากเป็นไปตามที่นางคาดเดา เช่นนั้นซ่างกวนชิงและหลินเมิ้งหวู่ก็กำลังรนหาที่ตาย!
“นายหญิง นายหญิง ท่านกำลังคิดอะไรอยู่หรือเจ้าคะ?”
หันไปมองป๋ายจื่อด้วยดวงตากระวนกระวายเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยปลอบนางแล้วหลับตาลงอีกครั้ง
ไม่ว่าเรื่องนี้จะเกิดขึ้นกับหลินเมิ้งหวู่หรือซ่างกวนชิง แต่คนที่ต้องอับอายขายหน้าคือสกุลหลิน
ตอนนี้คนทั้งเมืองหลวงกำลังจับตามองตำแหน่งและอำนาจทางการทหารของท่านพ่อ กอปรกับฮ่องเต้กำลังประชวรหนัก นางควรจะสร้างผลกระทบจากเรื่องนี้ให้น้อยที่สุด
บางทีนางอาจจะเดาผิดก็ได้
เหตุเพราะนางยังหาตำราแพทย์ของท่านแม่ไม่เจอ ดังนั้นจึงยังต้องอาศัยในจวนเจิ้นห
