หมือนสองแม่ลูกจะรู้จักวิธีการถ่อมตนมากขึ้น หลินเมิ้งหวู่รีบก้าวเท้าออกมา ก่อนจะหยักยิ้มอ่อนหวานแล้วถวายคำนับหลินเมิ้งหยา
“พี่สาวได้โปรดอภัยให้ข้าด้วย เมื่อวานร่างกายของข้าไม่แข็งแรง ฉะนั้นจึงมิได้ออกไปต้อนรับท่าน หวังว่าท่านจะไม่โกรธเคือง”
ส่งเสียงออดอ้อนอ่อนหวาน หากมิใช่เพราะหลินเมิ้งหยารู้จักพวกนางสองแม่ลูกจอมเจ้าเล่ห์คู่นี้ดีแล้วล่ะก็ นางคงคิดว่าหลินเมิ้งหวู่กำลังรู้สึกผิดจริงๆ
แต่แม้หลินเมิ้งหวู่จะเอ่ยเช่นนี้ ทว่าหลินเมิ้งหยากลับสังเกตเห็นความเกลียดชังในดวงตาของนาง
ดูเหมือนว่าเรื่องที่เกิดขึ้นในช่วงนี้จะทำให้สมองของหลินเมิ้งหวู่มีรอยหยักมากขึ้น
“น้องสาวกล่าวเกินไปแล้ว ร่างกายของเจ้าย่อมสำคัญที่สุด ข้าแต่งงานออกเรือนไปแล้ว ฉะนั้นเจ้าจึงต้องดูแลท่านแม่ ดูเถิด เหตุใดหน้าของเจ้าจึงขาวซีดเช่นนี้เล่า ป๋ายจื่อ เจ้าจงไปนำยาบำรุงร่างกายของข้ามา ยาเหล่านี้ล้วนเป็นยาบำรุงร่างกายซึ่งดีกับผู้หญิงมาก”
ป๋ายจื่อรีบกลับเข้าไปในห้องเพื่อหยิบกล่องยาเล็กๆ ออกมาส่งให้หวนเอ๋อร์ แม้หลินเมิ้งหวู่จะรู้สึกอิจฉา แต่ถึงกระนั้นก็ยังแสดงสีหน้าท่าทางปลื้มอกปลื้มใจ
ซ่างกวนชิงเองก็แสดงท่าทางประหนึ่งแม่ผู้โอบอ้อมอารี สายตาอ่อนโยน
