ฉพาะทาง หลินเมิ้งหยาทำเพียงพลิกดูผ่านๆ แต่นางกลับรู้สึกว่าตำราเหล่านี้สั้นกระชับจับใจความได้ง่ายกว่าตำราของท่านอาจารย์
หลินเมิ้งหยาเปิดระบบเซินหนงเพื่อทำการสแกนเนื้อหาในตำรา
ทว่าหลังจากสแกนได้เพียงครึ่งหนึ่ง หลินเมิ้งหยากลับรู้สึกผิดหวัง เหตุเพราะแม้ตำราเหล่านี้จะล้ำค่า แต่กลับไร้ประโยชน์
สแกนต่อไปอีกครั้ง ก่อนจะพบว่าเนื้อหาภายในมิเกี่ยวข้องกับต้นจิ้งซินเหลียนเลยแม้แต่น้อย
หรือข้อมูลของชิวอวี้จะไม่ถูกต้อง?
หลินเมิ้งหยาวางตำราเล่มสุดท้ายกลับเข้าชั้นวางหนังสือ
นางไม่มีทางดูชิวอวี้ผิด ยิ่งไปกว่านั้น หลินเมิ้งหยารู้สึกว่าหมอหลวงผู้สง่าผ่าเผยคนนี้มีเบื้องลึกเบื้องหลังไม่ธรรมดา
โดยเฉพาะตอนที่เขาพูดเรื่องวิธีการใช้ต้นจิ้งซินเหลียนในหนังสือของท่านแม่ นางมั่นใจว่าลางสังหรณ์ของตนเองต่อชายผู้นี้ถูกต้อง
บางทีท่านแม่อาจเคยใช้ต้นจิ้งซินเหลียนช่วยชีวิตผู้อื่นมาก่อน ฉะนั้นชิวอวี้จึงมั่นใจกระมัง
แต่…ตำราเล่มนั้นอยู่ที่ใดกัน?
ยกมือขึ้นนวดขมับ นั่งลงที่โต๊ะ ดวงตาทั้งสองข้างเหม่อลอยเหมือนกำลังตกอยู่ในห้วงแห่งความคิด
หากอ้างอิงจากคำพูดของชิวอวี้แล้วล่ะก็ ต้นจิ้งซินเหลียนหาใช่สมุนไพรที่เกิดในต้าจิ้น ยิ่งไปกว่านั้
