์ที่แม่ของเจ้าทิ้งเอาไว้ให้อาจมีวิธีใช้งานก็เป็นได้ ความหมายของข้าก็คือในเมื่อตำราเล่มนั้นบันทึกชื่อสมุนไพรจิ้งซินเหลียนเอาไว้ บางทีมันอาจจะมีวิธีการใช้งาน เหตุเพราะหากไม่เคยใช้งานมันมาก่อน เช่นนั้นจะล่วงรู้คุณสมบัติของมันได้อย่างไร?”
มองสีหน้าเคร่งขรึมของชิวอวี้ หลินเมิ้งหยารู้สึกอยากหัวเราะ
เมื่อลองคิดดู ท่านแม่ทิ้งตำราแพทย์เอาไว้มากมาย
ตอนที่ซ่างกวนชิงแต่งงานเข้ามา นางเคยแอบนำข้าวของของท่านแม่ไปทำลายทิ้ง
มีเพียงหนังสือตำราแพทย์เหล่านั้นที่ท่านพ่อนำไปเก็บเอาไว้ในห้องอ่านหนังสือของตัวเอง
อย่าว่าแต่ซ่างกวนชิงเลย ท่านพ่อไม่ให้พวกบ่าวไพร่เข้าไปแตะต้องเสียด้วยซ้ำ
สมัยยังเด็ก แม้นางจะโง่เขลาสติฟั่นเฟือน แต่นางก็รักสิ่งของของท่านแม่มาก
อาจเพราะเหตุนี้นางจึงได้อ่านตัวอักษรเหล่านั้น จะว่าแปลกก็ใช่ นางจำเรื่องอื่นไม่ได้ แต่กลับจำเนื้อหาในหนังสือได้มิลืมเลือน
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา บางทีอาจเพราะรู้คุณสมบัติของยาเหล่านั้น ฉะนั้นนางจึงสามารถหลบเลี่ยงยาพิษที่ซ่างกวนชิงเอามาให้กินได้อยู่หลายครั้ง
แปลก? ทั้งที่ตอนสติเลอะเลือนนางสามารถแยกยาพิษและยาบำรุงร่างกายได้ แต่เพราะเหตุใดนางจึงกินพุทราอาบยาพิษเข้าไปเล่า?
ร่องรอยของความสงสัยวาดผ่านดวงตาของหลินเมิ้งหยา
ดูเหมือนจะยังมีอีกหลายเรื่องที่นางยังไม่เข้าใจ ไม่ว่าซ่างกวนชิงหรือหลินเมิ้งหวู่ พวกนางล้วนอยากทำร้ายหลินเมิ้งหยาทั้งสิ้น
“เจ้าพูดถูก ในตำราจะต้อ
