ก็ไม่เข้าใจ เหตุเพราะหลินเมิ้งหยาไม่แม้แต่จะแตะต้องยาบางชนิด
ต่อมา นางทำเพียงอยู่ข้างกายและรับฟังคำสั่งของหลินเมิ้งหยา
แม้ตำหนักหลิวซินจะมีการตรวจตรามิให้ผู้อื่นเข้ามา
แต่ขั้นตอนการขนยามิอาจปกปิดสายตาจากคนทั้งหมดได้
หลินเมิ้งหยาจึงใช้วิธีสับขาหลอก นอกจากป๋ายจีแล้วก็ไม่มีใครรู้ว่าหลินเมิ้งหยาใช้ยาชนิดใดบ้าง
“ยังหาไม่เจอหรือ? น่าแปลกเหลือเกิน ทั้งๆ ทีต้นจิ้งซินเหลียนมิได้หายากแต่อย่างใด”
หลินเมิ้งหยาตรวจสอบรายชื่อยา ก่อนจะบ่นพึมพำ
ต้นจิ้งซินเหลียนหาใช่สมุนไพรราคาแพง แต่ก็เป็นสมุนไพรปลูกยากในระดับหนึ่งซึ่งต้าจิ้นมิอาจปลูกได้
แม้แคว้นอื่นจะมีการซื้อขาย แต่ถึงกระนั้นต้นสมุนไพรที่นางต้องการจะต้องอยู่ในระดับที่เหมาะสม
จำเป็นต้องใช้ต้นสมุนไพรจิ้งซินเหลียนที่มีอายุสามปี จะขาดหรือเกินไม่ได้
นี่เป็นเรื่องยากสำหรับหลินเมิ้งหยา เหตุเพราะวิธีการจัดเก็บต้นจิ้งซินเหลียนค่อนข้างยุ่งยาก เกรงว่ากว่าต้นจิ้งซินเหลียนมาถึงก็มิอาจนำมาปรุงยาได้อีก
ตอนนี้กลุ่มสามสหายมีชื่อเสียงเลื่องลือ ทั้งอาณาจักรต้าจิ้นล้วนอยู่ในกำมือของนาง ทว่าหากเป็นต่างแคว้นก็มิต่างอันใดจากกระดาษเปล่า
หรือนางจะต้องปรับสูตรยา?
หลินเมิ้งหยาลังเลเล็กน้อย เหตุเพราะหากไม่รีบรักษาอาการแล้วล่ะก็ เกรงว่าพระอาการประชวรของฮ่องเต้จะยิ่งรุนแรงมากขึ้น
แต่ถ้าหากไม่เปลี่ยน เช่นนั้นเวลาก็จะคลาดเคลื่อนอยู่ดี
ขณะที่นางกำลังครุ่นคิดอย่างหนัก ร่างในชุดข
