องฮองเฮามาคอยรับใช้เพื่อจับตามอง
หากไตร่ตรองดูแล้ว หยุนลั่วคงเป็นคนคนนั้น
อากัปกิริยาของหยุนลั่วไม่เหมือนสาวใช้ธรรมดา บางครั้งนางมีความอ่อนน้อมถ่อมตน แต่บางครั้งนางก็แสดงท่าทางหยิ่งยโสโอหังผิดปกติ
นางทำให้คนอื่นรู้สึกเคารพและดูแคลน
รอยยิ้มของนางสามารถทำให้ผู้อื่นหวาดกลัวจนตัวสั่น
มิรู้ว่าเมื่อคนคนนี้อยู่ต่อหน้าฮองเฮา นางจะมีท่าทีเช่นไร
“นายหญิง ทั้งหมดมีสามชุดเจ้าค่ะ ข้านำมาให้ท่านแล้ว”
ระหว่างที่กำลังครุ่นคิด ป๋ายจีนำชุดที่ได้รับมาให้หลินเมิ้งหยา
ชุดเหมาะสมกับช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิ เสื้อคอปกลายดอกกุหลาบสีม่วงประดับอัญมณีล้ำค่าและกระโปรงสีแดงทับทิมอีกสองตัว
เนื้อผ้าเนียนละเอียด แม้จะอยู่ท่ามกลางความมืด แต่กลับพร่างพราวงดงาม
หลินเมิ้งหยายื่นมือเข้าไปลูบไล้สัมผัสเนื้อผ้า
แม้จะเป็นผ้าไหมแต่ก็ถูกเลือกสรรมาอย่างดี เพียงสัมผัสก็รับรู้ได้ถึงความนุ่มนิ่ม ไร้ซึ่งความหยาบกระด้าง ผิวสัมผัสเรียบรื่นไม่ระคายผิว
เพราะเหตุนี้คนในราชวงศ์จึงชอบเนื้อผ้าเช่นนี้
แต่ถ้าหากหยุนลั่วสวมใส่ชุดที่พระสนมเต๋อเฟยประทานให้จริง เช่นนั้นช่างตัดเย็บในจวนจะต้องจำได้อย่างแน่นอน
“ป๋ายซ่าว เจ้าจงไปถามช่างตัดเย็บว่าชุดที่หยุนลั่วสวมใส่เป็นของที่ได้รับพระราชทานจากพระสนมเต๋อเฟยจริงหรือไม่ ป๋ายจี เจ้าจงไปสอบถามสาวใช้ในตำหนักหยาเสวียนว่าพวกนางเคยเห็นเสื้อผ้าชุดนั้นของเหนียงเหนียงหรือไม่ ชุดเหล่านั้นถูกหยิบออกมาใช้งานหรือเปล่า”
