ถ้าหากยาพิษในร่างถูกกระตุ้นขึ้นมา เกรงว่านางคงไม่อาจมีชีวิตรอดอย่างแน่นอน
จะว่าไปก็น่าขัน สมองของนางมีระบบเซินหนง อีกทั้งยังมีท่านอาจารย์ที่คอยสอนวิชาแพทย์พิษให้ แต่ดูเหมือนสิ่งเหล่านี้จะไม่มีผลต่อนางเลยแม้แต่น้อย
บางทีแม้แต่วิทยาการทางการแพทย์ของอนาคตเองก็มิอาจรักษาได้
ช่างเถิด ค่อยเป็นค่อยไปจะดีกว่า
“หม่อมฉันไม่เป็นไรเพคะ ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดคือการถอนพิษให้แก่ฮ่องเต้ มีเพียงวิธีนี้เท่านั้น พวกเราจึงจะไม่ถูกโจมตี ไม่ทราบว่าพระองค์ได้รับเบาะแสเรื่องที่ว่าใครเป็นผู้วางยาและวางยาฮ่องเต้ได้อย่างไรแล้วหรือไม่?”
ช่วงเวลาแห่งความเจ็บปวดผ่านไปแล้ว ตอนนี้หลินเมิ้งหยากลายเป็นชายาอวี้ผู้เฉลียวฉลาดและมีไหวพริบ
หลงเทียนอวี้ครุ่นคิด ก่อนจะผงกศีรษะลง
“ข้อมูลมีเพียงเล็กน้อย ตอนนี้ข้าเพียงแค่สงสัย แต่มีหนึ่งสิ่งที่ข้ามั่นใจ เรื่องนี้จะต้องเกี่ยวข้องกับฮองเฮาและไท่จื่ออย่างแน่นอน”
หลินเมิ้งหยาพยักหน้าลงเห็นด้วย คนที่ได้รับประโยชน์จากพระอาการประชวรของฮ่องเต้คือฮองเฮาและไท่จื่อ
แต่ถึงกระนั้นก็ยังมิอาจปักใจได้เสียทีเดียว
“หม่อมฉันคิดว่าไท่จื่อและฮองเฮาอาจเป็นเพียงผู้จุดเชื้อไฟเท่านั้น พระองค์ลองตรองดูเถิด แม้แต่ก่อนไท่จื่อจะทำเรื่องผิดพลาดไปบ้าง แต่ก็มิได้ใหญ่หลวงนัก ฮ่องเต้ไม่เคยลงอาญาเขาเลยสักครั้ง ยิ่งไปกว่านั้นฮองเฮายังดูแลวังหลังอย่างเป็นธรรมและเข้มงวด เมื่อลองคิดดูแล้ว หากวันใดฮ่องเต้สิ้นพระชนม
