้ว อีกทั้งเขายังไปพึ่งบารมีของไท่จื่อ ฐานที่มั่นสำคัญของพวกเราหลายแห่งถูกโจมตี วันนี้สหายของพวกเราตายไปค่อนข้างมากพ่ะย่ะค่ะ”
ตื่นตะลึง หลินเมิ้งหยาคิดไม่ถึงเลยว่าป๋ายหลี่อู๋เฉินจะยังมีชีวิตอยู่
ตอนแรกนางถูกป๋ายหลี่อู๋เฉินจับตัวได้ ดังนั้นจึงใช้ปิ่นปักผมแทงดวงตาของเขาข้างหนึ่ง ตอนแรกคิดว่าเขาคงจะตายที่ข้างถนนแล้ว แต่คิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะโชคดีถึงเพียงนี้
รีบสาวเท้าเข้าไปเปิดประตูห้องหลงเทียนอวี้ ชายทั้งสองหันหน้ามามองนางอย่างพร้อมเพรียงกัน
“พระชายา นี่ท่าน…”
ราวกับหลินขุยไม่อยากให้หลินเมิ้งหยาเข้ามามีส่วนร่วมกับเรื่องนี้ เหตุเพราะสาเหตุที่ป๋ายหลี่อู๋เฉินทรยศหักหลังส่วนใหญ่มาจากความสัมพันธ์ระหว่างหลินเมิ้งหยาและหลงเทียนอวี้
ทุกคนล้วนรับรู้ถึงความเจ้าเล่ห์เพทุบายของป๋ายหลี่อู๋เฉิน แต่ไม่มีใครคิดว่าเขาจะทรยศหลงเทียนอวี้
แม้หลงเทียนอวี้จะเตะป๋ายหลี่อู๋เฉินออกจากตำแหน่งหนึ่งในสี่จตุรเทพแล้ว
แต่เรื่องที่หลินเมิ้งหยาเป็นต้นเหตุของปัญหาถูกแพร่งพรายในกลุ่มสี่จตุรเทพแล้ว
ทุกคนล้วนรู้สึกโกรธเคืองหญิงสาวที่เกือบทำลายกลุ่มสี่จตุรเทพ
ไม่ว่าจะพิจารณาทางใด หลินเมิ้งหยาในเวลานี้ก็ไม่เหมาะสมที่จะเข้าร่วม
“หม่อมฉันรู้ว่าเรื่องของป๋ายหลี่อู๋เฉินเกี่ยวข้องกับหม่อมฉัน ฉะนั้นหม่อมฉันเองก็ควรออกแรงด้วยเช่นเดียวกัน เหตุเพราะตอนนั้นหม่อมฉันทำให้เขามีโอกาสในการหนีออกจากคุกในวันนั้น”
หลินเมิ้งหยากล่าวเชิงขอโทษ ห
