ยทีเดียว
ยกตัวอย่างเช่นเรื่องที่ซ่างกวนฮุ่ยเป็นกบฏของตระกูล
“คิดอะไรอยู่หรือ? เหตุใดจึงเหม่อลอยเช่นนี้เล่า?”
อยู่ๆ เสียงทุ้มต่ำของหลงเทียนอวี้พลันดังขึ้นจากเบื้องหลัง หลินเมิ้งหยาผินหน้าไปส่งยิ้มให้เขา
เมื่อเห็นรอยยิ้มของนาง เขาก็ชะงัก สีหน้าผ่อนคลายลงมาก
สาวเท้าไปนั่งข้างกายนางอย่างเป็นธรรมชาติ ก่อนจะยกถ้วยชาของนางขึ้นจิบ กลิ่นชาหอมหวานติดขมเล็กน้อยทำให้รู้สึกชุ่มคอ
หลินเมิ้งหยาแอบบ่นเขางุบงิบ คนคนนี้คือหลงเทียนอวี้จริงหรือ? เหตุใดจึงไม่สงวนท่าทีเลยแม้แต่น้อย
“อันที่จริงหม่อมฉันกำลังคิดว่าจะหาทางสร้างปัญหาให้ฮองเฮาเช่นไรได้บ้างเพคะ หม่อมฉันอยากทำให้นางไม่มีเวลามายุ่งวุ่นวายกับพวกเรา”
เพียงแค่ชาถ้วยเดียวเท่านั้น นางไม่จำเป็นต้องโกรธเคืองเขา
หยิบส้มเขียวหวานขึ้นมาจากถาด ก่อนจะแกะเปลือกด้วยท่าทางคล่องแคล่ว
หลงเทียนอวี้ที่ได้ยินดังนั้นหยักยิ้มขึ้นเล็กน้อย
แผนการที่หลินเมิ้งหยาใช้แตกต่างจากลูกน้องของเขา
พวกผู้ชายวางแผนไปมา สุดท้ายก็เลือกใช้วิธีตรงไปตรงมาไร้เล่ห์เหลี่ยม แตกต่างจากหลินเมิ้งหยาที่มักจะวางแผนอย่างรอบคอบและมีแผนตลบหลังเสมอ
หากลองเปรียบเทียบให้เห็นภาพ แผนการของพวกเขาคงเหมือนมีดบินที่ขว้างออกไปมั่วๆ บางครั้งอาจแทงตรงเป้า
แต่แผนการของหลินเมิ้งหยาเหมือนกับปลวกกัดกินต้นไม้
ค่อยๆ แทะเล็มจนไม่มีอะไรเหลือ
ฉะนั้นคนที่ถูกนางหมายหัวย่อมพบเจอกับหายนะ
“เรื่องที่สามารถทำให้ฮองเฮาปวดหัวคง
