มิพ้นเรื่องของไท่จื่อและสกุลซ่างกวน แต่ช่วงนี้ไท่จื่อเก็บเนื้อเก็บตัวมากเป็นพิเศษ เขาแทบจะไม่ออกจากจวนเลยแม้แต่ก้าวเดียว ฉะนั้นหากเวลานี้คิดจะสร้างปัญหาให้ฮองเฮา เกรงว่าจะต้องเปลี่ยนเป้าหมายไปที่สกุลซ่างกวน”
หลินเมิ้งหยาผงกศีรษะลง อันที่จริงนางกับหลงเทียนอวี้เองก็มีความคิดคล้ายกัน
เพียงแต่พวกเขาไม่มีใครสังเกตเห็น
“รับสั่งถูกแล้วเพคะ วันนี้แขกของหม่อมฉันนำข่าวมาส่ง หนึ่งในนั้นคือเรื่องที่คุณชายสามของสกุลซ่างกวนหรือก็คือน้องชายคนที่สามคนฮองเฮา หม่อมฉันขอเรียกว่าท่านอาสาม เขากำลังวางแผนทำการค้าเกลือผิดกฎหมาย”
หลินเมิ้งหยาเป็นคนฉลาด เพียงประโยคเดียวก็สามารถระบุตัวตนและวิธีโจมตีพวกเขาได้
“ข่าวน่าเชื่อถือหรือไม่? คุณชายสามซ่างกวนหลี่เป็นถึงเจี๋ยตู้ซื่อ [1] แห่งฉวนโจ หากเขาทำการค้าผิดกฎหมาย เช่นนั้นเขาจะต้องได้รับโทษสถานหนัก ยิ่งไปกว่านั้น สกุลซ่างกวนเหมือนจะไม่ขาดแคลนเงินทองเลยแม้แต่น้อย”
คำพูดของหลงเทียนอวี้หาได้ไร้เหตุผล ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันการค้าเกลือเป็นอำนาจผูกขาดของราชสำนัก
แม้การค้าเกลือจะได้ผลตอบแทนมูลค่ามหาศาล แต่เมื่อเทียบกับชื่อเสียงของสกุลซ่างกวนแล้ว พวกเขาควรรู้ว่าสิ่งใดสำคัญที่สุด
หลินเมิ้งหยากลับหยักยิ้มเจ้าเล่ห์ สายตามุ่งมั่น
“วางใจเถิดเพคะ คนสอดแนมของหม่อมฉันไว้ใจได้อย่างแน่นอน ยิ่งไปกว่านั้น หม่อมฉันกล้าเอาหัวเป็นประกันว่าซ่างกวนหลี่ทำการค้าลับจริงและมิใช่เพียงการค้
