ลเป็นเป็นอันขาด เจ้าพักผ่อนก่อนเถิด ตอนเย็นข้าจะมาหาเจ้าอีกครั้ง”
ทิ้งไว้เพียงประโยคนี้ก่อนจะหมุนตัวเดินจากไป
หลินเมิ้งหยาจ้องแผ่นหลังของเขานิ่งเสมือนคนโง่
ผู้ชายคนนี้คือหลงเทียนอวี้หรือ?
สาวเท้ายาวๆ กลับไปยังห้องอ่านหนังสือของตัวเอง ใบหน้าของเขาเคร่งขรึมจนไม่มีใครกล้าหายใจแรงๆ
เขารู้จักตัวตนของผู้หญิงคนนั้นดี หากนางไม่ตาย เกรงว่าเขานี่แหละที่จะชำแหละนางเป็นชิ้นๆ