ทว่าสีหน้าหยิ่งผยองของทหารหลวงทั้งสองกลับอยู่ได้ไม่นานนัก
เหตุเพราะพวกเขาพบเพียงความว่างเปล่าในตู้ใบนั้น
คนคุมบังเหียนรู้สึกประหม่าเล็กน้อย
ก่อนจะย้ายของออกมา เขาสำรวจด้วยตัวเองแล้วว่าตู้ใบนี้มีเพียงความว่างเปล่า
ดูเถิด สกุลตงเองก็เป็นตระกูลร่ำรวย บางทีเงินทองของมีค่าอาจถูกเจ้านายตระกูลตงเก็บออกไปหมดแล้ว ฉะนั้นพวกทหารหลวงจึงตรวจสอบไม่พบสิ่งใด
ตอนนี้พวกทหารหลวงล้วนกลายเป็นพวกไร้เหตุผล
เหตุเพราะพวกเขาเข้ามาตรวจค้นสิ่งของของชาวบ้านธรรมดากลางวันแสกๆ
แต่ถึงกระนั้นเขาที่เป็นเพียงคนชรากลับทำได้เพียงบ่นอุบอิบในใจ
หลังจากทหารหลวงทั้งสองสบตากันแล้ว พวกเขาลงจากรถม้าและโบกมือให้ผ่านไปได้
“เกิดอะไรขึ้น? พวกเราได้ข่าวมาว่าคนอยู่ในรถม้าแล้วมิใช่หรือ? เหตุใดจึง…”
ทั้งสองยังคงสงสัย ก่อนจะส่ายหน้าและหาเป้าหมายต่อไป
คนคุมบังเหียนขับรถม้าแล่นหายไปที่มุมถนน เขาส่ายหน้าเล็กน้อย ความสงสัยผุดขึ้นในหัวใจ เหตุใดปีนี้จึงเกิดเรื่องแปลกประหลาดมากมายเหลือเกิน
รถม้าเคลื่อนย้ายสิ่งของขับวนไปมาตั้งแต่เช้าจรดเย็น
ส่วนหลินเมิ้งหยาที่กลายเป็นเป้าหมายนอนอยู่แต่ในห้องด้วยความสบายใจ บ้างก็นั่งดื่มน้ำแกง บ้างก็กินขนม บ้างก็เข้าไปทำร้ายชิวอวี้และมองดูเขาที่กลายเป็นสุนัขจนตรอกเมื่อถูกนางระบายอารมณ์ใส่
“คุณหนู ของทุกอย่างถูกขนย้ายออกไปตามคำสั่งหมดแล้วขอรับ อีกครึ่งชั่วโมงของเหล่านั้นจะถูกย้ายกลับมา ท่าน…ท่านยังต้องการสิ่งใด
