ชาปกป้องพระชายาอย่างสุดความสามารถ
แต่คนที่รู้จักหลินเมิ้งหยาล้วนรู้ดีว่าอันที่จริงนางสามารถจัดการเรื่องทุกอย่างได้ด้วยตัวเอง
“ไม่ หากยังนั่งคอยท่าอยู่ที่นี่จะต้องถูกคนสงสัยเข้าสักวัน เจ้าจงฟังข้า คนยิ่งเยอะ เช่นนั้นก็จะยิ่งสามารถหนีออกไปได้มิใช่หรือ?”
ชิวอวี้ไม่พูดมาก เหตุเพราะหลินเมิ้งหยามักมีความคิดแตกต่างจากผู้อื่น
ถึงอย่างไรก็ไม่ได้อันตรายถึงชีวิต เช่นนั้นลองเล่นกับนางดูหน่อยจะเป็นไร
ปกติว่านหลิวถัง เลขที่สิบสามเป็นเพียงบ้านเรือนของคนธรรมดา แต่ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดช่วงสองสามวันนี้จึงมีคนยกของเข้าออกมากมายกว่าปกติ
แม้จะเคลื่อนไหวเอะอะมะเทิ่ง แต่บนถนนสองสายนี้กลับไม่มีใครออกมาดู
แม้จะมี แต่ก็ทำเพียงเอ่ยถามเล็กน้อยเท่านั้น ทว่าเมื่อรู้ว่าเจ้านายกำลังจะย้ายบ้าน พวกเขาจึงกลับเข้าบ้านของตัวเองไป
หากต้องการจะย้ายบ้าน เช่นนั้นพวกเขาจะต้องขนย้ายโต๊ะตู้เตียงไปด้วยแน่
โดยเฉพาะตู้สูงสองสามหลังที่โดดเด่นสะดุดตา
คนขับรถม้าเป็นเพียงคนแก่ที่ทุกคนในว่านหลิวถังต่างเรียกเขาว่าคนคุมบังเหียน
ไม่ว่าบ้านไหนมีเรื่องน่ายินดีหรือต้องการขนย้ายสิ่งใด พวกเขามักจะเรียกใช้บริการจากคนคุมบังเหียนคนนี้
ทว่าคราวนี้คนคุมบังเหียนรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย
เจ้านายสกุลนี้แปลกประหลาดเหลือเกิน ทุกวันเขามักจะสั่งให้ตนเองขนของจากว่านหลิวถังเลขที่สิบสามไปยังเมืองฝั่งตะวันตก
จากนั้นจึงขับจากทิศตะวันตกกลับมายังที่นี่
แม้คนมีเง
