แบบเดียวกันแต่สูตรยาไม่เหมือนกันเล่า?
วิธีนี้ไม่ต่างอะไรจากการเพิ่มยาเข้าไปอีกเท่าตัว หากคนผู้นั้นคิดจะเอาชีวิตของฮ่องเต้ เช่นนั้นอีกฝ่ายทำเพียงเพิ่มปริมาณยาเข้าไปก็ได้นี่นา?
อยู่ๆ ความคิดบางอย่างพลันแล่นวาบขึ้นในสมอง หรือคนวางยาจะมิใช่คนคนเดียวกัน?
หลินเมิ้งหยารู้สึกว่าความคิดของตัวเองบ้าบอจนเกินไป
ฮ่องเต้หาใช่ไก่อ่อน อีกทั้งยังมีองครักษ์มากความสามารถมากมาย การวางยาหาใช่เรื่องที่จะสามารถทำได้ง่ายๆ
ขณะที่กำลังจะไขข้อข้องใจ นางกลับถูกความสงสัยอีกอย่างโจมตี
หลินเมิ้งหยาส่ายหน้า ดูเหมือนเรื่องของคนในราชวงศ์จะซับซ้อนเกินกว่าที่นางจะเข้าใจได้
เพ่งสมาธิเขียนรายชื่อยาให้ชิวอวี้อีกครั้ง หลังจากเขาตรวจสอบรายชื่อยาอย่างละเอียดแล้ว นางจึงเผากระดาษใบนั้นทิ้ง
“เวลาไม่คอยท่าแล้ว พวกเรากลับกันเถิด คืนนี้ควรจะเป็นเวรยามของข้า แต่คาดว่าพวกซูถงจะต้องรั้งข้าไว้เพื่อเค้นถามเรื่องในวันนี้อย่างแน่นอน เมื่อถึงเวลานั้นข้าจะตอบว่าเจ้าเองก็คิดเห็นเช่นเดียวกับพวกเขา เจ้าเองก็ระวังตัวด้วย คาดว่าสองสามวันต่อจากนี้ชีวิตของเจ้าน่าจะไม่ราบรื่นเท่าไรนัก”
หลินเมิ้งหยาเห็นด้วยกับคำพูดของชิวอวี้
ผงกศีรษะลง ก่อนจะหันไปมองประตูห้องของฮ่องเต้อีกครั้ง
ไม่รู้ว่าหลงเทียนอวี้จะรู้ข่าวว่านางได้เข้าเฝ้าฮ่องเต้แล้วหรือไม่
หากเขารู้ เขาจะต้องคอยคุ้มกันความปลอดภัยของนางอย่างแน่นอน
สมองพลันเต็มไปด้วยใบหน้าเคร่งขรึมหล่อเหลาของเขา