างมาก
“หมายความว่าอย่างไร? เจ้ารู้หรือว่าเพราะเหตุใดฮ่องเต้จึงบรรทมมิฟื้นเช่นนี้?”
ชิวอวี้พยายามสะกดความกระวนกระวายในใจเอาไว้
หลินเมิ้งหยาเหลือบมองเขา ก่อนจะเอ่ย
“ข้าเพิ่งเคยพบคนที่มีอาการเช่นนี้เป็นครั้งแรก ร่างกายของพระองค์เต็มไปด้วยยาพิษหลากชนิด แต่ที่น่าแปลกก็คือแม้ภายในร่างกายของฮ่องเต้จะมีพิษมากมาย แต่กลับสมดุลกันอย่างน่าประหลาด ฉะนั้นยาที่พระองค์เสวยจึงเป็นตัวขับให้พิษในร่างปะทุรุนแรงยิ่งขึ้น ตกลงนี่มันเรื่องอะไรกันแน่?”
คิ้วของหลินเมิ้งหยาขมวดเข้าหากัน นางมั่นใจว่าการวิเคราะห์ของระบบเซินหนงไม่มีทางผิดพลาด
“เจ้ามองออกหรือไม่ว่าฮ่องเต้ถูกวางยาพิษชนิดใด?”
ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด น้ำเสียงของชิวอวี้ฟังดูกระตือรือร้นเล็กน้อยขณะที่เอ่ยถามหลินเมิ้งหยา
“ข้า…ไม่ได้ พิษมีมากจนเกินไป รวมๆ แล้วน่าจะมีราวร้อยกว่าชนิด”
หลินเมิ้งหยาตอบเสียงอ่อยเสมือนคนพ่ายแพ้ แต่นางกลับไม่ทันเห็นดวงตาตื่นตะลึงของชิวอวี้
เขาที่เรียนรู้เรื่องแพทย์มาเกือบทั้งชีวิตสามารถจำแนกพิษออกมาได้เพียงสิบชนิดเท่านั้น แต่คิดไม่ถึงเลยว่าหลินเมิ้งหยาจะสามารถบอกจำนวนพิษออกมาได้จากการตรวจเพียงครั้งเดียว
พิษกว่าร้อยชนิดอาจฟังดูมากมายเกินจริง
แต่นั่นเท่ากับว่าอาหารและยาที่ฮ่องเต้เสวยล้วนเป็นพิษทั้งสิ้นมิใช่หรือ?
“อาการค่อนข้างซับซ้อน พิษเหล่านี้มิใช่เพียงสร้างความเสียหายต่อร่างกาย แต่ยังสามารถทำให้ฮ่องเต้ประคับประคองลมหายใจต่อไปได
