เดียวกับเขา
“เขากลายเป็นหมากที่ถูกทิ้งแล้ว หากเขาสามารถใช้เจ้ากำจัดข้าได้ เช่นนั้นจะไม่เป็นการยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวหรอกหรือ? เขารู้ดีว่ามีคนมากมายคิดจะทำลายข้า หากเขาส่งลูกศิษย์ของตัวเองมา เช่นนั้นเขาจะพลอยซวยไปด้วย เจ้าจิ้งจอกเจ้าเล่ห์นั่นรอบคอบกว่าที่คิด”
หลินเมิ้งหยาพบความผิดปกติในบันทึกชีพจรของฮ่องเต้หลายจุด
หลินเมิ้งหยารู้เรื่องที่ปกติชิวอวี้เป็นผู้อยู่รับใช้ข้างกายของฮ่องเต้ดี
ทว่าทุกครั้งที่เขากลับมา เขามักรายงานเพียงแค่ว่าชีพจรของฮ่องเต้ปกติ ยาที่ใช้ก็มีเพียงไม่กี่อย่าง
ช่วงครึ่งเดือนหลังนี้แทบจะไม่มีชื่อคนอื่นปรากฏในบันทึกชีพจรเลย
ส่วนใหญ่เป็นเพียงชื่อของชิวอวี้คนเดียงเท่านั้น
ต่อให้นางโง่ นางก็ดูออกว่าเรื่องนี้ต้องมีเงื่อนงำ
“เสร็จนาฆ่าโคถึก เสร็จศึกฆ่าขุนพลอย่างนั้นหรือ? แต่ก็ไม่แปลกหรอก ในสายตาของพวกเขาข้าเป็นเพียงหมอหลวงไร้อำนาจคนหนึ่งเท่านั้น ต่อให้สกุลของข้ามีฐานะร่ำรวย พวกเขาก็ไม่เคยเห็นข้าอยู่ในสายตา”
เสียงของชิวอวี้แข็งทื่อประหนึ่งเครื่องจักร
ทว่าหลินเมิ้งหยากลับรู้สึกประหลาดใจ
ชิวอวี้ผู้สวมใส่ชุดขาว คิ้วกำลังขมวดเข้าหากันแน่น ท่าทางของเขาเหมือนพวกหมอคลั่ง
แต่ถ้าหากเขาเป็นพวกหมอคลั่งจริง เขาก็คงไม่ปีนกำแพงบ้านคนอื่นกลางดึกกลางดื่นหรอกกระมัง
เท่าที่ฟังจากคำพูดของชิวอวี้ ครอบครัวของเขาน่าจะร่ำรวยจนไม่ต้องออกมาหางานทำเลยด้วยซ้ำ แต่เขากลับมาลำบากตรากตรำทำงานในสำนั
