องบันทึกชีพจรมาใส่ร้ายข้า”
ครุ่นคิด บางทีคนหนุนหลังของเสี่ยวเฟิงเองก็คงคิดไม่ถึงว่านางจะเอาตัวรอดจากแผนชั่วที่พวกเขาวางเอาไว้ได้
สีหน้าของซูถงพลันขาวซีด ก่อนนั้นเขาเคยเห็นวิธีการที่ชายาอวี้ใช้แล้ว ดังนั้นเขาย่อมรู้ดีว่าอะไรกำลังรอเขาอยู่เบื้องหน้า
คนของสำนักหมอหลวงที่เขาเป็นคนดูแลกล้าใส่ร้ายพระชายา เกรง…เกรงว่าคราวนี้ชายาอวี้ไม่มีทางปล่อยเขาไปง่ายๆ อย่างแน่นอน
“เข้ามา จับตัวเสี่ยวเฟิงเอาไว้! เขากล้าใส่ร้ายพระชายา บังอาจนัก!”
เรื่องราวกลับตาลปัตรอย่างรวดเร็ว เสี่ยวเฟิงหยักยิ้มแข็งทื่อให้หลินเมิ้งหยา ก่อนที่เลือดสีแดงสดจะไหลออกจากมุมปากของเขา
หลินเมิ้งหยาจ้องเขานิ่ง ที่แท้เด็กคนนี้ก็เตรียมตัวเตรียมใจน้อมรับความตายแต่แรกแล้ว เขาเอาชีวิตของตนเองมาเดิมพันกับนาง
“ไม่มีประโยชน์ เขากินยาพิษเข้าไป ข้ารู้ว่าเจ้ายังมีผู้สมรู้ร่วมคิด แต่ข้าจะบอกอะไรเจ้าให้ ข้าจะขุดคุ้ยเรื่องทุกอย่างที่พวกเจ้ากำลังทำและนำออกมาประจาน ข้าจะทำให้พวกเจ้าตายอย่างไม่เป็นสุข”
ใบหน้ายังคงงดงามดั่งดอกฝูหรง ท่าทางยังคงอ่อนโยนอ่อนหวาน ทว่าคำพูดของหลินเมิ้งหยามิต่างอันใดจากมีดซึ่งกำลังเฉือนเนื้อเลาะกระดูกจนร่างของทุกคนสั่นสะท้าน
การตายของเสี่ยวเฟิงมิได้หมายความว่าเรื่องนี้จะจบ
คำพูดของหลินเมิ้งหยาราวกับกำลังประกาศว่านางจะไม่มีวันปล่อยเรื่องนี้ไป ยิ่งไปกว่านั้นจะเปิดโปงแผนชั่วทุกอย่างให้กระจ่าง
พวกคนที่เกือบจะเป็นผู้สมรู้ร่
