วมคิดของเสี่ยวเฟิงพลันเหงื่อตก
สวรรค์โปรด พวกเขาจะทำเช่นไรต่อไปดี?
“ใต้เท้าซู นับตั้งแต่วันที่ข้ามายังสำนักหมอหลวงก็เกิดเรื่องไม่หยุดไม่หย่อน ข้าคิดว่าท่านควรจัดการที่นี่ให้เป็นระบบระเบียบดูสักรอบจะดีหรือไม่? แม้ข้าจะเป็นเพียงสตรี แต่ข้าหวังว่าจะไม่มีการใส่ร้ายป้ายสีใดๆ เกิดขึ้นอีกเป็นครั้งที่สอง เหตุที่ก่อนหน้านั้นข้าไม่ยื่นมือเข้าไปยุ่งก็เพราะข้าเคารพการตัดสินใจของท่าน แต่นับจากนี้เป็นต้นไป หากยังเกิดเรื่องเช่นนี้อีกล่ะก็ เช่นนั้นอย่าหาว่าข้าไม่ไว้หน้าท่านเลย”
สีหน้าเคร่งขรึม เหตุที่มีคนบังอาจคิดทำร้ายนางนับครั้งไม่ถ้วนก็เพราะซูถงดูแลสำนักหมอหลวงได้ไม่ดีพอ
นับตั้งแต่วันแรกที่หลินเมิ้งหยาก้าวเข้ามาที่นี่ ซูถงไม่เคยเห็นนางอยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อย เขาเป็นผู้นำและทำให้หมอหลวงทั้งหมดคิดว่าหลินเมิ้งหยาเป็นคนอ่อนแอที่สามารถรังแกได้ง่ายๆ
ทว่าเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ทำให้ซูถงเข้าใจทุกสิ่งอย่างถ่องแท้แล้ว
แม้จะมีคนบอกว่าหลินเมิ้งหยาไม่มีทางตอบโต้กลับ แต่….
เฮ้อ เขาลอบถอนหายใจในใจ คิดไม่ถึงเลยว่าอำนาจที่สั่งสมมานานหลายปีจะหมดสิ้นไปในวันนี้
คนสกุลหลินหาใช่คนที่พวกเขาจะเข้าไปยุ่งด้วยได้ไม่
“พระชายาได้โปรดลงโทษกระหม่อมด้วยพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมผิดไปแล้ว”
หลินเมิ้งหยาปรายตามองเขา คนผิดหาใช่ซูถงเพียงคนเดียว
“เรื่องนี้ข้าจะมอบให้ศาลต้าหลี่เป็นผู้รับผิดชอบ ใต้เท้าซู ท่านจะต้องดูแลตัวเองให้ดี บันทึกชี
