ถึงแม้จะฆ่าหูลู่หนานและหมิงเยว่ตายแล้วมันก็ยังไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
สุดท้ายคนที่เสียใจที่สุดก็คือพี่ชายของนาง
นับจากนี้เป็นต้นไป นางไม่อยากเห็นคนใกล้ตัวต้องเจ็บปวดเสียใจอีก
จะบอกว่านางเห็นแก่ตัวหรือใจดำอำมหิตก็ได้ แต่หากมีใครบังอาจยุ่มย่ามกับคนของนางแล้วล่ะก็ นางจะมอบฝันร้ายให้แก่คนเหล่านั้น!
ฉะนั้นนางจำเป็นต้องกลายเป็นคนเลือดเย็น
นางรู้ดีที่สุด หากนางเปิดโปงคนที่อยู่เบื้องหลังได้ เรื่องทุกอย่างจึงจะจบ คนบริสุทธิ์จะไม่ต้องตายอีก
“เจ้าค่ะ ข้าเข้าใจแล้ว เช่นนั้นนายหญิงคิดจะทำสิ่งใดต่อไปหรือเจ้าคะ?”
แม้ป๋ายซูจะไม่เข้าใจความคิดของหลินเมิ้งหยา แต่นางรู้ว่าสิ่งที่นายหญิงต้องทำก็คือสิ่งที่นางต้องทำเช่นเดียวกัน แม้จะต้องสละชีวิตนางก็ไม่นึกเสียดาย
หลินเมิ้งหยาหยุดฝีเท้า ก่อนจะกระซิบ
“กลับไปดูแลอิงฮวาก่อนแล้วกัน หลังจากดูพระอาการของฮ่องเต้แล้วค่อยว่ากัน ข้าคิดว่าคนที่อยู่เบื้องหลังของเสี่ยวเฟิงไม่มีทางหยุดมือแต่เพียงเท่านี้ ข้ายังไม่ถูกกำจัด เช่นนั้นเขาจะต้องหาทางโจมตีข้าอีกอย่างแน่นอน ข้าจะรีบหาวิธีพลิกสถานการณ์ให้ได้”
แม้นางจะมีผู้อาวุโสอวี้คอยช่วยเหลือ แต่ถึงอย่างไรนางก็เป็นตัวเอกของสงครามนี้
การได้เข้าเฝ้าฮ่องเต้เพื่อตรวจชีพจรถือเป็นโอกาสอันดีของนาง แต่ขณะเดียวกันความอันตรายก็จะยิ่งทวีคูณขึ้นอีกหลายเท่าตัว
ถอนหายใจเบาๆ หลินเมิ้งหยารู้สึกว่าตนเองมิต่างอันใดจากพระถังซัมจั๋งที่ต้องขี่ม้าขาวเ