ห้เจินจูกับหมาหน่าวหลับเร็วหน่อย คืนนี้จะมีคนมาที่เรือน”
ป๋ายซูรีบพยักหน้าอย่างแข็งขัน ก่อนที่อยู่ๆ นางจะนึกอะไรขึ้นมาได้ ดังนั้นจึงยื่นหน้าเข้าไปกระซิบข้างใบหูของหลินเมิ้งหยาเพื่อรายงาน
คิ้วของหลินเมิ้งหยาขมวดเข้าหากันแน่น
สุดท้ายจ้องหน้าป๋ายซูด้วยท่าทางเคร่งขรึม นัยน์ตาแฝงไว้ซึ่งความสงสัยและโกรธเกรี้ยว
ป๋ายซูเล่าว่าใต้เตียงของเจินจูมีตุ๊กตาสลักวันเดือนปีเกิดของนาง ยิ่งไปกว่านั้นตุ๊กตาตัวนั้นยังถูกเจินจูแทงพร้อมทั้งสาปแช่งทุกวัน
นางเคยเห็นการทำคุณไสยเช่นนี้ในละครและหนังสือประวัติศาสตร์ คนสมัยก่อนล้วนคิดว่าบนโลกนี้มีเวทมนตร์คาถา แม้นางจะไม่เชื่อ แต่เพราะตนเองข้ามภพมาเกิดใหม่ ดังนั้นนางจึงไม่อาจคัดค้านเรื่องนี้
แต่เพราะเหตุใดเจินจูที่อาศัยอยู่ในวังหลวงจึงล่วงรู้ถึงวันเกิดของนางกันเล่า? ยิ่งไปกว่านั้น ต่อให้เจินจูเกลียดชังนางมากขนาดไหน แต่เรื่องแบบนี้หาใช่สิ่งที่นางจะทำเพียงคนเดียวได้
ป๋ายซูยังเล่าอีกว่าเจินจูด่าว่านางที่ทำให้คนในครอบครัวของเจินจูต้องตาย
นี่มันเรื่องตลกอันใดกัน? จนกระทั่งตอนนี้นางยังไม่รู้เลยว่าเจินจูเป็นใคร เช่นนั้นนางจะไปฆ่าล้างตระกูลของเจินจูได้อย่างไร?
“พวกเราแสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่องนี้ไปก่อนเถิด บางทีนางอาจถูกใครบางคนหลอกมาก็เป็นได้ เรื่องนี้ยังไม่สำคัญเท่าเรื่องการเข้าเฝ้าฮ่องเต้ ตอนนี้ข้ารู้สึกจิตใจไม่สงบเลยแม้แต่น้อย ราวกับว่ากำลังจะเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นอย่างไรอย
