ามถึงห้าวันข้างหน้าจึงจะสามารถลุกขึ้นจากเตียงได้ แต่ถึงกระนั้นป๋ายซูก็ยังยั้งมือเอาไว้ มิเช่นนั้นเขาคงบาดเจ็บหนักกว่านี้
“นายหญิง พวกเขาพยายามหาข้ออ้างซ้ำแล้วซ้ำเล่า นี่หรือว่าชีพจรของฮ่องเต้จะมีปัญหาจริงๆ?”
ป๋ายซูกลายเป็นปีศาจประจำสำนักหมอหลวงที่ไม่มีใครกล้าเข้ามายุ่งด้วย
แม้จะมีคนคิดอยากลองดี แต่เมื่อถูกนางส่งสายตาเย็นชากลับไป พวกเขามิวายรีบวิ่งแจ้นหนีหายราวกับหนูที่ถูกแมวไล่ตะปบ
แต่ยิ่งเห็นสถานการณ์ทางฝั่งของนายหญิงตนเอง คิ้วของป๋ายซูยิ่งขมวดเข้าหากันแน่น
แม้จะไม่มีกล้าเข้ามายุ่มย่าม แต่พวกเขาวางหลินเมิ้งหยาไว้บนหิ้ง ไม่อนุญาตให้นางทำอะไรทั้งสิ้น ดังนั้นนี่จึงเป็นการเสียเวลาไปโดยเปล่าประโยชน์
———————
หมายเหตุ
[1] เจี๋ยอวี้ คือ ตำแหน่งพระสนมขั้นสาม ชั้นเอก
[2] ฉงหรง คือ ตำแหน่งพระสนมขั้นสอง อันหมายถึงผู้มีกิริยาวาจางดงาม
[3] เหม่ยเหริน คือ ตำแหน่งพระสนมขั้นสี่
