าได้มีทางลัดแต่อย่างใด แม้แต่คนมีพรสวรรค์ยังต้องใช้เวลาสิบกว่าปีในการฝึกฝน พระชายาเป็นสตรีเพศ เหตุใดจึงไม่ทำการรักษาอยู่แต่เพียงฝ่ายใน คงไม่เหมาะสมนักที่พระองค์จะอยู่ที่สำนักหมอหลวงแห่งนี้ ยิ่งไปกว่านั้น ชีพจรของฮ่องเต้ยังเป็นเรื่องสำคัญมาก หาใช่ใครหน้าไหนจะมาขอดูก็ดูได้ เชิญพระชายากลับไปเถิด”
หลินเมิ้งหยาเกือบถูกความโกรธครอบงำจนระเบิดเสียงหัวเราะออกมา เพราะเหตุนี้ซูถงจึงหาข้ออ้างเพื่อให้นางมาที่นี่ในวันนี้อย่างนั้นสินะ
ที่แท้ เหล็กชิ้นใหญ่ก็มาขวางหน้านางในวันนี้
“บังอาจ!”
เสียงตะคอกด้วยความโกรธเกรี้ยวดังขึ้น
เพียงพริบตาเดียว “ตึง” ชุ่ยซือซึ่งมีท่าทางหยิ่งผยองเมื่อครู่มิต่างอันใดจากกระสอบทราย ร่างของเขาถูกโยนเข้าไปกระแทกกับตู้ยาทางด้านหลัง
ยาสมุนไพรมากมายร่วงหล่นใส่ร่างของชุ่ยซือ ใต้เท้าชุ่ยหันไปมองทางป๋ายซูด้วยดวงตาหวาดผวา ก่อนจะเป็นลมสลบไป
“โอ้ ขออภัย สาวใช้ของข้าดีหมดทุกอย่าง ยกเว้นอารมณ์”
กวาดสายตามองผู้คนโดยรอบที่กำลังจ้องพวกนางด้วยสายตาโกรธเกรี้ยว หลินเมิ้งหยากล่าวเนิบนาบ ก่อนจะพาป๋ายซูไปยังห้องเล็กที่ซูถงเตรียมเอาไว้ให้
นางหาใช่คนที่ใครจะมารังแกได้ง่ายๆ เมื่อครู่ความโกรธยังไม่ทันจางหายไป ตอนนี้ชุ่ยซือยังกล่าววาจายั่วยุนางอีก ฉะนั้นคงจะโทษนางเรื่องนี้ไม่ได้
หลังจากผ่านเรื่องนี้ไป หมอหลวงล้วนเคารพหลินเมิ้งหยา ซ้ำยังพยายามรักษาระยะห่างจากนาง
ชุ่ยซือถูกส่งกลับไปที่จวน คาดว่าอีกส