มาในคืนนี้ก็เพราะมีสองเรื่องต้องการจะพูด
หนึ่ง เขามิได้ประสงค์ร้ายกับนาง มิเช่นนั้นเขาคงไม่เล่าเรื่องราวอย่างละเอียด โดยที่ตนเองอาจเสี่ยงที่จะถูกกำจัดอย่างแน่นอน
สอง เขาเป็นผู้ที่มีฝีมือล้ำเลิศ แม้วาจาจะแสดงออกถึงความไม่พึงพอใจต่อสำนักหมอหลวง แต่นางมองออก เขามิได้ใส่ใจสำนักหมอหลวงเท่าไรนัก
คิดไม่ถึงเลยว่าเพียงเข้าวังมาได้ไม่นาน นางจะได้เจอคนที่น่าสนใจเช่นนี้
“ในเมื่อเจ้าเรียกข้าว่าพี่ เช่นนั้นข้าจะปกป้องความปลอดภัยของเจ้าเอง ตอนนี้เวลาไม่ค่อยท่าแล้ว เอาไว้วันหน้าข้าจะมาพบเจ้าใหม่ จริงสิ ข้าเตรียมธูปหมีเซียงมาให้เจ้า อย่าเข้าใจผิด ข้าเตรียมมาให้เจ้าจัดการแม่นางสองคนนั้น เพียงเจ้าโยนมันลงเตาเผา ผู้ที่ได้กลิ่นจะรู้สึกเหนื่อยล้า แต่มิได้มีฤทธิ์ทำให้สลบไสล เพียงแค่จะทำให้รู้สึกง่วงนอนแต่เพียงเท่านั้น”
ก่อนจากไป ชิวอวี้หยิบกล่องเล็กกล่องหนึ่งออกมา
ยัดใส่มือหลินเมิ้งหยา ก่อนจะกำชับนางสองสามประโยค ซ้ำยังบอกอีกว่า หากต้องการความช่วยเหลือจากเขา เช่นนั้นจงไปรอเขาที่มุมกำแพงทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ จากนั้นใช้อิฐแดงทับขนนกเอาไว้ เขาจะพยายามหาทางมาพบนางให้ได้
เก็บของที่เขาให้มา ก่อนที่เขาจะแอบย่องออกไปจากเรือนเล็ก
โชคดีที่วันนี้หลินเมิ้งหยาทำให้เจินจูและหมาหน่าวหวาดผวา มิเช่นนั้นชิวอวี้คงมิได้กลับออกไปง่ายๆ อย่างแน่นอน
คิดไม่ถึงเลยว่าคืนนี้นางจะมีแขกที่ไม่ได้เชิญมาเยือน กว่านางจะดึงสติกลับมาอีกคร