ใต้เท้าทั้งสี่ เขาจะต้องอยากครอบครองวิชาควบคุมเข็มของเจ้าอย่างแน่นอน แต่ด้วยฐานะของเจ้า ฉะนั้นเขาจึงมิอาจลงมือได้ง่ายนัก ส่วนอีกสามคนที่เหลือหาใช่คนที่จะรับมือด้วยง่ายๆ”
หลินเมิ้งหยาคิดไม่ถึงเลยว่าจะมีเรื่องเช่นนี้มาเกี่ยวข้อง
“รองเจ้าสำนักหมอหลวงชุ่ยซือ หมอเหอเทียนเหอ หมอหมาเป่ยหมิงและเจียงข่าย พวกเขาทั้งสี่ถูกขนานนามว่ายมบาลทั้งสี่ ภายนอกดูเหมือนคนจริงใจและซื่อสัตย์ แต่ลับหลังเขากลับปลิดชีวิตคนโดยไร้ซึ่งความปรานี เรื่องของพวกเขาเหล่านี้มีมามาย ต่อให้เล่าสามวันสามคืนก็คงไม่หมด เจ้าต้องจำเอาไว้ให้ดี หากเป็นไปได้ก็อย่าพยายามเข้าไปข้องเกี่ยวกับพวกเขา พวกเขาล้วนมีกำลังสนับสนุนเป็นของตนเอง แม้เจ้าจะเป็นชายาอวี้ แต่ก็ยังมีคนสนับสนุนไม่มากพอ ส่วนข้าเป็นเพียงหมอหลวงตัวเล็กๆ ท่านอาจารย์ของข้าถูกพวกเขากำจัดออกไปแล้ว ต่อให้ข้าอยากปกป้องเจ้า เห็นจะมีเพียงแรงใจแต่ไร้ซึ่งกำลัง”
เห็นได้ชัดว่าชิวอวี้กำลังกล่าวเยาะหยันตัวเขาเอง
หลินเมิ้งหยากลับส่ายหน้า ก่อนจะรินสุราให้เขาหนึ่งจอก
“จอกนี้ ข้าต้องการขอบคุณท่านพี่ชิว คำพูดเหล่านี้คงมีเพียงเจ้าที่กล้าเล่าให้ข้าฟัง เจ้าจริงใจกับข้ามาก สิ่งเหล่านี้ช่วยข้าได้มากทีเดียว ต่อจากนี้ไปไม่ว่าเจ้าต้องการสิ่งใด ข้าจะพยายามช่วยเจ้า ข้าถือว่าเจ้าเป็นเพื่อนของข้าคนหนึ่งแล้ว”
หลินเมิ้งหยามองคนออก หากชิวอวี้เป็นเพียงหมอธรรมดา ป่านนี้นางคงไม่เห็นแม้แต่เงาของเขา
ที่เขา
