ขณะพูดก็เดินมาถึงสำนักหมอหลวง ระหว่างทางที่เดินมา ทั้งเจินจูและหมาหน่าวมักจะเอ่ยเหน็บแนมเพื่อทำให้นางรู้สึกกระดากอาย
ดูเหมือนสาวใช้สองคนนี้จะคิดว่านางเป็นคนอ่อนแออย่างนั้นสินะ
ชำเลืองมองพวกนางเล็กน้อย ดูเหมือนนางจะหลุดเข้ามาอยู่ในกับดักของพญาปีศาจน่าขยะแขยงเข้าให้แล้ว แค่นหัวเราะเสียงเย็นในใจ
ตอนนี้ปล่อยให้พวกนางได้ใจไปก่อน อีกเดี๋ยวอย่าร้องห่มร้องไห้ก็แล้วกัน
สำนักหมอหลวงมิต่างจากภาพที่นางจินตนาการเอาไว้ ท่านอาจารย์เคยเล่าว่าที่แห่งนี้มีหมอหลวงเลื่องชื่ออยู่เป็นจำนวนมาก
เพียงเดินผ่านประตูเข้ามา นางก็ได้กลิ่นยาสมุนไพร
ระบบเซินหนงเริ่มวิเคราะห์จำแนกยาอัตโนมัติ หลังจากคำนวณดูแล้ว ปรากฏว่ายาทั้งหมดที่นี่มีราวหนึ่งพันชนิด ทั้งยังมียาหายากที่มิอาจประเมินมูลค่าได้อยู่เป็นจำนวนมาก
ตัวยาบางชนิดสามารถปลุกคนตายให้ฟื้นขึ้นมาได้
นางรู้สึกประหลาดใจเหลือเกิน ฮ่องเต้ประชวรด้วยโรคที่เคยเป็นมาก่อน เหตุใดยามากมายเหล่านี้จึงมิอาจทำให้พระองค์หายจากอาการประชวรได้
“แม่นางท่านนี้ได้โปรดรอก่อน ที่นี่คือสำนักหมอหลวง หาใช่สถานที่ที่ใครสามารถเข้ามาได้ไม่”
เพียงเดินเข้าประตูมาก็ถูกรั้งเอาไว้ หลินเมิ้งหยามองดูชายหนุ่มคนนั้น เขาน่าจะเป็นหมอหลวงฝึกหัดคนหนึ่ง ท่านอาจารย์เล่าว่าบรรดาลูกศิษย์จะต้องทำงานเล็กงานน้อย ยิ่งสั่งสมประสบการณ์ได้มากเท่าไร ทักษะก็จะยิ่งมากขึ้นเท่านั้น
เหมือนกันกับนาง ดูเหมือนนางจะเป็นลูกศิษย
