ี่คนพวกนั้นเอามาเปลี่ยนให้ตอนที่พวกข้าออกไป ข้าตรวจสอบดูแล้ว ไม่มีอะไรผิดปกติเจ้าค่ะ”
ป๋ายซูยกน้ำอุ่นเข้ามาล้างหน้าและมือให้กับนาง จากนั้นจึงจัดแต่งทรงผมและเสื้อผ้าให้
เพียงมองลอดประตูออกไปนางก็ได้เห็นบริเวณโดยรอบ
เสมือนว่าฮองเฮากำลังเตือนนาง ในวังหลวงแห่งนี้ นางสามารถตัดสินใจได้ว่าตนเองจะได้อยู่เรือนแบบไหนหรือมีชีวิตเช่นไร
เหตุการณ์พลิกผันเพียงเวลาชั่วข้ามคืน ฮองเฮาต้องการจะบอกนางว่าวังหลวงแห่งนี้ตกอยู่ในอำนาจของนาง
นางเป็นมารดาของอาณาจักร ทั้งที่เป็นเรื่องเล็กน้อย แต่ทำไมต้องเล่นใหญ่เล่นโตขนาดนี้กันนะ?
หลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้ว อาหารเช้าของหลินเมิ้งหยาถูกนำมาวางไว้บนโต๊ะ
นางรู้สึกได้ถึงความเงียบสงบ ไม่นานก็ถึงช่วงเวลากลางวัน พ่อบ้านเติ้งมิเพียงมารับคน แต่เขายังนำของมาส่งให้
ตอนนี้ ไม่สิ อาจจะตลอดไป นางคงมิอาจกลับไปยังตำหนักหลิวซินได้อีกแล้ว แต่ภาพตำหนักที่ถูกตกแต่งอย่างสวยงามจะคงอยู่ในความทรงจำของนางตลอดไป นางจะไม่มีวันลืม
หลังจากกินอาหารแล้ว คนที่ฮองเฮาส่งมารับใช้นางมารอท่าอยู่ด้านนอก
นางในท่าทางฉลาดเฉลียวและมีความสามารถสองคนและน้าชิงหลานที่นำทางนางมาที่นี่เมื่อวานย่อตัวถวายคำนับ
“ถวายพระพรพระชายา ฮองเฮาได้ยินมาว่าพระองค์ส่งสาวใช้ของตนเองกลับไปยังจวนอวี้ พระนางจึงกังวลว่าพระองค์จะไม่ได้รับความสะดวกสบาย ดังนั้นจึงรับสั่งให้หนู่ปี้ส่งสาวใช้สองคนนี้มาคอยรับใช้ คนหนึ่งช
