จนกระทั่งตอนนี้หลินเมิ้งหยาก็ยังไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่
แต่เมื่อเสียงเย็นชาประหนึ่งเครื่องจักรดังขึ้นอีกครั้ง หลินเมิ้งหยาจึงรู้สึกตัว
รหัสผ่าน? รหัสผ่านอะไรกัน? หลินเมิ้งหยาพยายามคิด แต่ถึงกระนั้นก็ยังไม่รู้อยู่ดีว่ารหัสผ่านที่เรดาร์พูดถึงคืออะไรกันแน่
จริงสิ! ดวงตาเปล่งประกาย หลินเมิ้งหยานึกขึ้นมาได้ว่าตอนที่สร้างระบบนี้ขึ้นมา นางกับอาจารย์เคยตั้งรหัสผ่านเอาไว้เพื่อปิดระบบการทำงานของเรดาร์เมื่อถูกคุกคาม
แต่ว่าอาจารย์ไม่เคยพูดเรื่องวิธีการเปิดปิดเรดาร์มาก่อน!
หาก…หากเกิดข้อผิดพลาดจนเรดาร์ปิดตัวลงขึ้นมาจะทำอย่างไร?
แต่โอกาสเช่นนี้ใช่จะเกิดขึ้นได้ง่ายๆ จนกระทั่งตอนนี้นางก็ยังไม่รู้ว่าเรดาร์ยังมีความสามารถอื่นใดอีกบ้าง
หลังจากครุ่นคิดอย่างถี่ถ้วนแล้ว สุดท้ายนางก็เลือกที่จะกดรหัสผ่านในสมอง
“รหัสผ่านไม่ถูกต้อง กรุณาใส่รหัสผ่านใหม่อีกครั้ง”
เสียงหญิงสาวดังขึ้นอีกครั้ง หลินเมิ้งหยารีบลองใส่รหัสอีกสองสามครั้ง นางมีโอกาสเพียงห้าครั้งเท่านั้น ตอนนี้นางเหลือโอกาสอีกเพียงครั้งเดียว หลินเมิ้งหยากลับมาสงบนิ่งอีกครั้ง
ช่างเถิด หากไม่สำเร็จ นางเองก็ทำอะไรไม่ได้
“ปลดล็อคสำเร็จ ยินดีต้อนรับเข้าสู่ระบบเซินหนง ระบบสำหรับการค้นคว้าวิจัยข้อมูล กรุณาป้อนรหัสผ่านอีกครั้งก่อนใช้งาน”
เสียงของหญิงสาวเริ่มอธิบายรายละเอียด ตอนแรกหลินเมิ้งหยาคิดว่าเรดาร์เป็นเพียงเครื่องมือในการจำแนกยาพิษเท่านั้น
แต่น
