ียบเสมือนอาวุธร้ายของหยุนจู๋ แต่ถึงกระนั้นก็เป็นเหตุผลที่ทำให้นางต้องทุกข์ทรมาน
หลังจากทำความรู้จักกันมาระยะหนึ่ง หลินเมิ้งหยาและหยุนจู๋จึงกลายเป็นเพื่อนกัน
เหยียดยิ้มขมขื่น ก่อนจะเดินนำทางพลางเอ่ย
“ข้าเปรียบเสมือนคนใกล้ตาย แต่เจ้าสำนักช่วยชีวิตข้ากลับมา ฉะนั้นชีวิตของข้าจึงเป็นของท่าน”
ตอนแรกที่หยุนจู๋มายังที่นี่ นั่นก็เพราะนางอยากให้หลินเมิ้งหยาช่วยใครคนหนึ่ง แต่ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด อยู่มาวันหนึ่งนางกลับบอกว่าไม่จำเป็นต้องช่วยคนผู้นั้นแล้ว
นางไม่รู้ที่มาที่ไปอย่างชัดเจน ทว่าขอเพียงหยุนจู๋อยู่ดูแลกลุ่มสามสหายให้นาง ไม่ว่านางจะร้องขอสิ่งใด หลินเมิ้งหยาก็พร้อมจะยอมรับ
“เจ้าสำนัก คฤหาสน์แห่งนี้มีทั้งหมดสามชั้นด้วยกัน ด้านหน้าสุดคือเขตที่นั่งบัญชาการงานของคุณชายทั้งสาม ชั้นกลางคือสถานที่สำหรับคัดกรองส่งข่าวทั้งหมด ส่วนชั้นในสุด หนึ่งคือที่พักของท่าน สองคือสถานที่เก็บข้อมูลลับ คฤหาสน์ทั้งสามชั้นนี้ถูกอารักขาโดยเหล่ามิตรสหายของกลุ่มสามสหาย โดยมีการผลัดเปลี่ยนเวรยามกันทุกสิบสองชั่วโมง”
ขณะอธิบาย หยุนจู๋นำทางหลินเมิ้งหยามาถึงคฤหาสน์ชั้นสอง
เมื่อเทียบกับสวนด้านหลังคฤหาสน์เมื่อครู่ ที่นี่มีความเป็นระเบียบเรียบร้อยกว่ามาก
แม้จะเป็นคฤหาสน์หลังใหญ่เทียบเท่าคฤหาสน์ด้านหน้า แต่เพราะมีการจัดสัดส่วนห้องเอาไว้เป็นแถวเรียงรายกัน ดังนั้นที่นี่จึงดูเข้มงวดกว่ามาก
ผู้คนสวมเสื้อผ้าหลากสีสันเดินขวักไขว่ไ
