้าหากันขณะมองหลินเมิ้งหยาที่ทำลายหม้อยาของเขาจนพังอย่างไม่ตั้งใจ
ปกติเด็กคนนี้เป็นคนฉลาดและมีไหวพริบ เหตุใดวันนี้จึงเสมือนคนไร้ชีวิตจิตใจ หรือนางจะมีเรื่องให้ต้องคิดมาก?
“ขออภัยเจ้าค่ะท่านอาจารย์ ช่วงนี้จิตใจของข้าไม่สงบเท่าที่ควร ข้าจะหาซื้อหม้อยาให้ท่านใหม่นะเจ้าคะ”
ช่วงนี้หลินเมิ้งหยามักรู้สึกจิตใจไม่สงบ ราวกับว่ากำลังจะมีเรื่องใหญ่บางอย่างเกิดขึ้น สมองของนางมักประมวลเรื่องราวหลังจากที่ข้ามภพมาอยู่เสมอ นางพยายามหาจุดบกพร่องของเรื่องราวทั้งหมด แต่นางกลับไม่เจอสิ่งใด
ดังนั้นนางจึงรู้สึกหดหู่
“ยาพิษที่เสียไปนั่นเรื่องเล็ก นังหนู เจ้ามีเรื่องให้ต้องคิดมากอย่างนั้นหรือ?”
ป๋ายหลี่รุ่ยหยุดงานในมือ แม้เขาจะเจ็บปวดใจที่เห็นยาพิษเสียหายต่อหน้าต่อตา แต่ถึงกระนั้นหลินเมิ้งหยาก็เป็นลูกศิษย์เพียงคนเดียว ยิ่งไปกว่านั้น แต่ไหนแต่ไรมานางมิเคยแสดงออกถึงท่าทีโกรธเกลียดชมชอบแต่อย่างใด ทว่าวันนี้จิตใจของนางกลับไม่อยู่กับร่องกับรอย ดูเหมือนจะต้องมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นอย่างแน่นอน
“ท่านอาจารย์ ข้ามักใช้วิธีคิดนอกกรอบในการแก้ไขปัญหาเสมอ ถึงจะเป็นเช่นนั้น ข้าก็ต้องคำนึงถึงทุกอย่างให้รอบคอบ แต่ช่วงนี้จิตใจของข้าว้าวุ่นนัก ข้ารู้สึกเหมือนมีจุดบกพร่องบางอย่างเกิดขึ้น ยิ่งไปกว่านั้นมันยังอยู่นอกเหนือการควบคุมของข้า ฉะนั้นข้าจึงรู้สึกหนักใจ ไม่รู้ว่าควรจัดการสิ่งเหล่านี้เช่นไร”
ป๋ายหลี่รุ่นพยักหน้า ลูกศิษย์ของเ
