ิ้มเล็กน้อย
“ท่านหวานเหยียนอย่าได้มากพิธีเลย เชิญด้านในเถิด”
นี่เป็นครั้งแรกที่หวานเหยียนเลี่ยได้เห็นชายาอวี้ในระยะใกล้เช่นนี้
งดงามทั้งยังน่าเกรงขาม เขาเคยพบเจอหญิงงามมามากมาย หากเปรียบเทียบความงามบนใบหน้า ชายาอวี้ผู้นี้ย่อมมีความงามไม่เป็นรองใคร
แต่เขาเคยเห็นรูปแบบและวิธีการในการกำจัดศัตรูของนางมาก่อน หากนายน้อยสามารถมีภรรยาที่ช่วยประคับประคองกันเช่นนี้ เช่นนั้นตำแหน่งของเขาจะใหญ่โตค้ำฟ้าอย่างแน่นอน ไม่ช้าก็เร็วอำนาจทุกอย่างจะต้องตกอยู่ในกำมือของนายน้อย แต่น่าเสียดาย หญิงสาวผู้ฉลาดเฉลียวคนนี้กลับกลายเป็นชายาของอ๋องอวี้ไปเสียแล้ว
หากวันหนึ่งนายน้อยและหลงเทียนอวี้ต้องเผชิญหน้ากันแล้วล่ะก็ เช่นนั้นผู้หญิงคนนี้จะเป็นเสี้ยนหนามของพวกเขา เช่นนั้นสู้กำจัดนางทิ้งไปเสียยังดีกว่า
แสงประกายแห่งความอาฆาตปรากฏขึ้น ทว่าดวงตาของนายน้อยกลับจ้องเขาเขม็ง
เก็บมือไว้ที่ข้างตัว ก่อนจะส่ายหน้า เมื่อดูจากอุปนิสัยใจคอของนายน้อยแล้ว อย่าว่าแต่ฆ่าหลินเมิ้งหยาเลย หากเขาทำให้เส้นผมของนางร่วงหล่นกจากศีรษะแม้เพียงเส้นเดียว เกรงว่าชั่วชีวิตนี้นายน้อยคงไม่มีวันให้อภัยเขาอย่างแน่นอน
นายท่านสั่งเอาไว้แล้วว่าคราวนี้จะต้องพานายน้อยกลับไปให้ได้
ช่างเถิด ถึงอย่างไรหลินเมิ้งหยาก็ถือเป็นผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตนายน้อยเอาไว้
หลินเมิ้งหยาซึ่งเดินนำหน้าสังเกตเห็นสายตาเย็นยะเยือกของเสี่ยวอวี้
ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าหวานเหยียนเลี
