ก ก่อนจะเอ่ยขึ้นอย่างกังวล
“ไม่หรอก หากท่านอ๋องต้องการลงโทษ ข้าจะรับผิดเองแต่เพียงผู้เดียว”
หลินเมิ้งหยาไม่รู้สึกกังวลใจเลยแม้แต่น้อย อันที่จริงนางเองก็อยากรู้ว่าหลงเทียนอวี้ยังสนใจญาติผู้น้องคนนั้นอยู่หรือไม่
คนนอกไม่มีทางรู้หรอกว่านางเป็นคนลงมือ คนเดียวที่สามารถจับสังเกตได้ก็คือหลงเทียนอวี้ หากเขาคิดว่านางทำผิด เช่นนั้นนางเองก็พร้อมจะยืดอกยอมรับในการกระทำ
ท่านพี่พูดถูก หากนางเข้าวังย่อมเผชิญอันตรายอยู่รอบด้าน ยิ่งไปกว่านั้นนางอาจต้องตัดสินใจบางอย่างด้วยตนเอง ดังนั้นนางจึงอยากรู้ว่าหลงเทียนอวี้เชื่อใจนางมากขนาดไหน
ไม่นานเรื่องของเจียงหรูฉินก็ถูกแพร่งพรายออกไป
หลงเทียนอวี้นั่งอยู่ในศาลา สายตาทอดยาว
“ท่านอ๋อง ให้ข้าน้อย…”
หลินขุยยืนข้างกายเขาตลอดเวลา ดังนั้นจึงเอ่ยถาม
“ไม่ต้อง อีกเดี๋ยวเจ้าจงไปยั้งปากของพวกเขา ข้าไม่อยากให้ใครพูดถึงพระชายาในทางที่ไม่ดี”
หลินขุยพยักหน้า รู้สึกวางใจ
หลงเทียนอวี้อ่านเอกสารทางราชการต่อ ทว่าในใจของเขารู้สึกสนใจไม่น้อย
อันที่จริงเขารู้เรื่องการมาเยือนของหลินหนานเซิงและการปะทะคารมกับหมู่เฟยและเจียงหรูฉินแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น เขารู้ดีว่าชายาของตนเป็นแมวน้อยที่ข่วนเจ็บขนาดไหน
หากคิดจะประมือกับนาง เช่นนั้นต้องเตรียมตัวเตรียมใจเอาไว้ด้วย
ยิ่งไปกว่านั้น เขาเชื่อใจหลินเมิ้งหยา อันที่จริงเจียงหรูฉินคงไม่ได้กระทำเรื่องเสื่อมทรามเช่นนั้นอย่างแน่นอน แต่ทว่าหากนางคิดอย
