ไปแล้ว อีกทั้งตอนนี้นางยังเป็นถึงชายาอวี้ ทว่าเขากลับยังไม่รู้สึกยินดีกับการแต่งงานในคราวนี้เท่าไรนัก
ลูบเส้นผมของลูกสาว ก่อนที่จะส่งเสียงหนักแน่นออกมา
“อันที่จริงอ๋องอวี้เองก็เป็นตัวเลือกที่ไม่เลวสำหรับชีวิตคู่ อย่าว่าแต่เจ้าเลย แม้แต่พ่อกับพี่ชายของเจ้าเองก็พอใจในตัวของเขามาก แต่หลังจากที่เจ้าได้รับตำแหน่งชายาอวี้แล้ว เกรงว่าจะต้องเจอเรื่องลำบากมากมายใช่หรือไม่? หากเจ้าเข้าไปในวังหลวง แม้แต่พ่อก็อาจจะเข้าไปช่วยเจ้าไม่ได้ แม้เจ้าจะฉลาดเฉลียว แต่วังหลวงมีกลอุบายมากมาย เจ้ามั่นใจแล้วหรือว่าจะสามารถรับมือได้?”
อันที่จริงนางเคยคิดถึงปัญหาเหล่านี้แล้ว แต่ถ้าหากการมอบอำนาจทางการปกครองมิใช่พระประสงค์ของฮ่องเต้ แต่กลับเป็นเรื่องผิดพลาด
เช่นนั้นอย่าว่าแต่หลงเทียนอวี้เลย แม้แต่สกุลหลินเองก็จะพลอยซวยไปด้วย ดังนั้นนางจะต้องหาวิธีการทำให้อำนาจเหล่านั้นกลับมาอยู่ในมือของฮ่องเต้ทั้งหมด
“ข้ารู้ว่าท่านพ่อกำลังกังวลเรื่องใด แน่นอนว่าวังหลวงล้วนเต็มไปด้วยเล่ห์กล แต่พระอาการของฮ่องเต้ในเวลานี้มิอาจปล่อยให้ย่ำแย่ลงได้อีกต่อไปแล้ว ท่านพ่อ ข้าเป็นลูกสาวของสกุลหลิน ข้าย่อมคิดถึงวงศ์ตระกูลของพวกเรา เช่นนั้นท่านพ่อได้โปรดช่วยใช้อำนาจเบิกทางให้ข้าสักครั้งเถิด”
หลินเมิ้งหยากล่าวออกมาอย่างมีเหตุผล หลินมู่จือเงียบลงเพื่อครุ่นคิด
ตอนนี้อาการประชวรของฮ่องเต้ทรุดลงทุกวัน ขนาดพวกเขาที่เป็นขุนนางเก่ายังไม่อาจเข้าพบ
