้อง แต่ยังได้รับความไว้เนื้อเชื่อใจจากฮ่องเต้อีกด้วย
ใช่ว่าทุกคนจะคิดและทำได้
“เช่นนั้นหม่อมฉันเข้าใจแล้วเพคะ วันนี้ท่านอ๋องทั้งสองช่วยหม่อมฉันระหว่างงานพิธีเอาไว้มาก หม่อมฉันจึงอยากให้ท่านอ๋องช่วยหม่อมฉันเลือกของขวัญสักสองสามอย่างแล้วนำไปส่งมอบให้แก่พวกเขา หนึ่งก็เพื่อขอบคุณในความช่วยเหลือ สองเพราะสุขภาพร่างกายของหม่อมฉันในเวลานี้ไม่แข็งแรงจึงยังไม่สะดวก ไม่ทราบว่าท่านอ๋องสามารถช่วยได้หรือไม่เพคะ?”
หลงเทียนอวี้มองหลินเมิ้งหยา หัวใจของเขารู้สึกอบอุ่นมากขึ้น
เขาต่างหากที่ควรออกหน้าปกป้องนางในงานเลี้ยง แต่จนกระทั่งตอนนี้ หลินเมิ้งหยากลับเอาใจใส่และคิดแทนเขาทุกอย่าง
อันที่จริงเขาเองก็อยากได้รับความช่วยเหลือจากท่านอ๋องทั้งสอง แต่เขากลับไม่มีโอกาสจึงทำได้เพียงรอเท่านั้น
แต่คิดไม่ถึงเลยว่าหลินเมิ้งหยาจะอาศัยโอกาสที่ตนเองตกอยู่ในอันตรายจนเกือบถึงชีวิตมาเปิดทางสานความสัมพันธ์ระหว่างเขากับท่านอ๋องทั้งสอง ขนาดหมู่เฟยยังไม่เคยคิดเรื่องนี้แทนเขา
“เป็นอะไรไปเพคะ? หรือพระองค์ไม่สะดวก?”
หลินเมิ้งหยาไม่ได้คิดอะไรมาก เหตุเพราะนางจะต้องอธิบายเรื่องของพี่ชายให้ท่านพ่อฟัง ยิ่งไปกว่านั้น นางคาดว่าท่านพ่อจะต้องรู้เรื่องของพี่เยว่ถิงแล้วอย่างแน่นอน
จนกระทั่งตอนนี้นางเพิ่งรู้ว่าพ่อของตนต่างหากที่เป็นจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ที่แท้จริง
เหตุการณ์ในคราวนี้สอนนางให้รู้ว่า หากคิดจะกุมทุกสิ่งทุกอย่างเอาไว้ เช่นนั้นนางยั
