่อนจะกล่าวคำพูดสวยหรู
ทุกคนยกแก้วในมือขึ้นเพื่อแสดงความเคารพ
คำพูดสละสลวยงดงามราวกับว่ามีเพียงฮองเฮาเท่านั้นที่เหมาะสมจะเอ่ยสิ่งเหล่านี้ อันที่จริงหลินเมิ้งหยาไม่เข้าใจเลยแม้แต่น้อย เหตุเพราะฮองเฮามีอำนาจในการดูแลวังหลังอยู่แล้ว เหตุใดนางจึงต้องสร้างเรื่องราวเหล่านี้ขึ้นมา เนื่องจากไม่ช้าก็เร็วลูกชายของนางก็จะได้ขึ้นครองบังลังก์มังกร
หรือนางจะไม่มั่นใจจึงคิดกำจัดหลงเทียนอวี้? แล้วเหตุใดนางจึงสร้างความขุ่นเคืองกับสกุลหลิน
แม้ว่าตระกูลของฮองเอาจะเป็นตระกูลของนักรบ แต่ถึงกระนั้นชื่อเสียงและอำนาจก็ยังห่างชั้นจากท่านพ่อมาก
หากนางสามารถส่งซ่างกวนฉิงมาจับตามองดูได้ เช่นนั้นอำนาจของสกุลหลินก็ดูเหมือนกำลังสนับสนุนไท่จื่อแล้วมิใช่หรือ?
นางพอจะเข้าใจแล้วว่าเพราะเหตุใดฮองเฮาจึงเอ่ยเหมือนเอาใจเขามาใส่ใจเราเช่นนี้
“เทศกาลวันฤดูหนาวนี้เป็นการเฉลิมฉลองใหญ่แห่งต้าจิ้น เหตุเพราะเสด็จพ่อยังทรงประชวร ข้าที่เป็นลูกชายมิอาจข่มตาหลับสนิทได้ ดังนั้นข้าจึงขอมอบปะการังแดงเป็นเครื่องราชบรรณาการเพื่อขอพรให้แด่เสด็จพ่อ”
ไท่จื่อเองก็ลุกขึ้นยืนจากตำแหน่งของตนเอง ใบหน้าเผยให้เห็นความกังวล
ภายนอกแสดงท่าทีประหนึ่งกำลังกังวลกับอาการประชวรของฮ่องเต้
แต่หลินเมิ้งหยาไม่เชื่อเลยแม้แต่น้อย หากไท่จื่อเป็นห่วงพระพลานามัยของฮ่องเต้จริง เช่นนั้นเขาควรจะแสดงความกตัญญูอยู่ที่ข้างเตียงของฮ่องเต้ มิใช่เอาเวลามาเกี้ยวพาราสีคนนั้น
