ภายนอก พิธีการดำเนินไปอย่างต่อเนื่องโดยมีไท่จื่อเป็นผู้ทำพิธีนำเหล่าองค์ชาย
ส่วนนางที่เป็นพระชายาทำได้เพียงยืนรวมกลุ่มอยู่กับพระญาติสนิทเพื่อมองดูองค์ชายทำการขอพร
ในท้องพระโรง องค์ชายทั้งห้ายืนเรียงแถวตามตำแหน่งและไหว้ขอพรพร้อมกัน
หลินเมิ้งหยากวาดสายตามองหาหลงเทียนอวี้
เขาแตกต่างจากไท่จื่อ หลงเทียนอวี้สวมชุดพิธีการสีดำสนิทปักลวดลายมังกรสี่กรงเล็บ
ภายใต้แสงอาทิตย์ เขาเหยียดกายยืนตรง ทุกการเคลื่อนไหวเผยให้เห็นความสง่างาม
เขาขอพรเพื่อความสงบสุขของต้าจิ้นด้วยความจริงใจ อีกทั้งยังทำความเคารพบรรพบุรุษของตนเองด้วยความจริงใจอีกด้วย
เมื่อเทียบกับท่าทางโอ้อวดเกินงามของไท่จื่อ หลงเทียนอวี้จึงดูจริงใจกว่ามาก แต่คนที่ได้รับพรจากบรรพบุรุษอย่างไท่จื่อกลับคิดเพียงแค่ว่าจะปกป้องบัลลังก์ของตนเองเช่นไร
ตอนนี้งานพิธีในท้องพระโรงมาถึงขั้นตอนสุดท้ายแล้ว องค์ชายทั้งหมดต้องยิงธนู หนึ่งเพื่อความสงบสุขของต้าจิ้น สองเพื่อดูว่าองค์ชายเหล่านี้เติบโตขึ้นมาเป็นเช่นไร อันที่จริงนี่เป็นเพียงข้ออ้างในการประเมินความสามารถของเหล่าองค์ชายแต่เพียงเท่านั้น
ที่บ้านเมืองยังคงสงบสุขสืบมาเช่นนี้ มิใช่เพียงเพราะความฉลาดเฉลียวของฮ่องเต้ ความสามารถในการนำทัพเองก็เป็นอีกสิ่งที่ทำให้เหล่าอาณาจักรเพื่อนบ้านไม่กล้าเข้ามารุกราน
องค์ชายทั้งห้ายืนเรียงแถว ด้านนอกประตูมีเป้าสีแดงวางเอาไว้แล้ว
คนอื่นอาจจะไม่รู้ แต่หลินเมิ้งหยารู้จักวิท
