ขนาดเสด็จพ่อยังไม่เคยลงโทษข้า แล้วพวกเจ้าจะทำอะไรข้าได้ แต่ดูเหมือนชายาของเจ้าจะกล้าหาญไม่เลว น่าสนใจจริงเชียว”
บทสนทนาของพวกเขาตกอยู่ในสายตาของไท่จื่อ
ทว่าเขาทำเพียงชำเลืองมองด้วยสายตาเย็นชา ราวกับมิได้สนใจน้องชายทั้งสองเลยแม้แต่น้อย
หลินเมิ้งหยางดงามราวนางฟ้า เหล่านางบำเรอในจวนของเขามิอาจเทียบความงามของนางได้เลยแม้แต่น้อย แต่ถึงกระนั้นนางก็เป็นคนไม่รู้จักกาลเทศะ
หากเก็บนางเอาไว้ เกรงว่าเขาจะต้องตกที่นั่งลำบากอย่างแน่นอน
แต่เขารู้สึกคาดไม่ถึงที่องค์ชายห้ากล้าลงมือกับนางเช่นนี้
แค่นหัวเราะเสียงเย็นในใจ ดูเหมือนไอ้ขยะคนนี้จะคิดว่าเสด็จพ่อเอ็นดูเขาจริงๆ อย่างนั้นหรือ?
เสด็จพ่อก็แค่ไว้หน้าเพราะสกุลทางฝั่งมารดาของเขาเท่านั้น
เกรงว่าเขาคงจะไม่รู้ตัวเลยสินะว่าตนเองได้ทำการลบหลู่บรรพบุรุษเข้าให้แล้ว หรือว่าเขาไม่เห็นคิ้วที่กำลังขมวดเข้าหากันของญาติพี่น้อง?
ต่อให้สกุลของพระสนมกุ้ยเฟยจะอยากปกป้องเขา แต่ดูท่าจะเป็นเรื่องยากเสียแล้ว ยิ่งไปกว่านั้นมารดาขององค์ชายห้าพระสนมเฉินกุ้ยเฟยได้จากไปตั้งแต่เมื่อสามปีก่อนแล้ว
วันนี้ไม่เหมือนกับเมื่อก่อน ไอ้ขยะนี่คงต้องตายอยู่ที่นี่แล้ว
ซ่อนรอยยิ้ม พยายามควบคุมกิริยาของตนเอง หลินเมิ้งหยาเดินกลับไปยังตำแหน่งคนดู
มีเพียงนางคนเดียวเท่านั้นที่รู้ว่าเหตุการณ์เมื่อครู่ทำให้เหงื่อของตนเองซึมออกมาทุกอณูรูขุมขน
ทันทีที่ได้เห็นหัวลูกศรพุ่งตรงเข้ามา มีใครบ้างที่ไม่ก