ยนอวี้จะต้องกลายเป็นตัวตลกอย่างแน่นอน
แต่เพียงแค่งานเลี้ยงคงมิทำให้เขาลำบากใจเช่นนี้อย่างแน่นอน
“เช่นนั้นท่านอ๋องยังมีเรื่องหนักใจอื่นใดอีกหรือเพคะ?”
หลงเทียนอวี้ลอบมองนาง ก่อนจะตอบเสียงเย็น “ทุกครั้งที่จัดงานเทศกาล จำเป็นต้องมีการแสดงที่แปลกและแตกต่างเพื่อแสดงถึงความใส่ใจของเจ้าของงาน ทว่าปีนี้เสด็จพ่อยังประชวร หากจัดยิ่งใหญ่เกินไปก็อาจจะถูกกล่าวหาว่าอกตัญญู หากจัดเล็กเกินงามก็จะถูกมองว่าน่าเบื่อ”
หลินเมิ้งหยาเข้าใจที่มาที่ไปแล้ว แต่ด้วยความสามารถของหลงเทียนอวี้ ไม่มีทางเลยที่เขาจะแก้ไขปัญหานี้ไม่ได้
ทว่า….มองดูใบหน้าโกรธเกรี้ยวของอีกฝ่าย เหตุใดนางจึงรู้สึกเหมือนว่าเขากำลังงอแงใส่นางกันนะ?
“เรื่องนี้ไม่ยากเลยเพคะ หม่อมฉันขอรับหน้าที่นั้นเอาไว้เอง ท่านอ๋องเพียงแค่ไปหานางรำที่มีไหวพริบมาให้หม่อมฉันก็พอ ส่วนเรื่องอื่นหม่อมฉันจะจัดการเอง”
