้นดังนั้นจึงเอ่ยถาม
แม่นมส่ายหน้า นางยุ่งวุ่นวายกับงานในครัวตั้งแต่ช่วงบ่าย
“แย่แล้ว พวกเราติดกับเข้าแล้ว เจ้ารีบกลับไป ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม เจ้าจะต้องนำจดหมายฉบับนั้นไปทำลายทิ้งเสีย อย่าให้หลินเมิ้งหยาเห็นเป็นอันขาด เร็วเข้า!”
เป็นครั้งแรกที่ซ่างกวนฉิงมีสีหน้ากระวนกระวาย นางทำได้เพียงหวังว่าแม่นมจะทำลายจดหมายฉบับนั้นได้ทันก่อนที่หลินเมิ้งหยาจะเจอ
“เจ้าค่ะ หนู่ปี้จะไปเดี๋ยวนี้ ฮูหยิน คุณหนู พวกท่านระวังตัวด้วย”
แม่นมรีบวิ่งกลับไปยังห้องของตนเอง ขณะที่ทุกคนมิได้สนใจ นางรีบมุ่งหน้าไปที่มุมหนึ่ง ก่อนจะดึงหินออกแล้วหยิบจดหมายของฮูหยินออกมา
