“ท่านพี่ เหตุใดวันนี้บ้านจึงเงียบยิ่งนัก?”
ไม่เพียงแค่ซ่างกวนฉิงหรือหลินเมิ้งหวู่ แม้แต่เหล่าทาสรับใช้เองก็เปลี่ยนเป็นคนหน้าใหม่ๆ จนเกือบหมด พวกคนที่คอยรับใช้ซ่างกวนฉิงหายไปจนหมดแล้ว
“ท่านพ่อโกรธเกรี้ยวเป็นอย่างมาก ก็เลยขังซ่างกวนฉิงและหลินเมิ้งหวู่เอาไว้ เหล่าคนรับใช้เองก็ถูกเปลี่ยนจนหมด เจ้าจะได้ไม่ต้องรู้สึกโศกเศร้าอีกต่อไป”
หลินหนานเซิงมองดูน้องสาว ดวงตาเผยให้เห็นความสงสารและรู้สึกผิด
หลินเมิ้งหยาก้มหน้าลง จิบชาเล็กน้อย หัวใจของนางยังคงกู่ร้อง
ตอนแรกท่านพ่อไม่รู้เรื่องอะไร แม้เขาจะรักนางมากแต่สุดท้ายนางก็เกือบจะเอาชีวิตไม่รอด
อันที่จริงหากท่านพ่อรักและเอ็นดูนาง หากท่านพ่อต้องการปกป้องนาง เหตุใดจึงปล่อยให้นางได้รับความทรมานเหล่านั้น
บางทีอาจเพราะเมื่อก่อนนางมีสติเลอะเลือน ไม่รู้ว่าควรตอบโต้เช่นไร ทุกครั้งที่ท่านพ่อกลับมา นางไม่เคยฟ้องเขาเลยแม้แต่ครั้งเดียว อีกทั้งยังไม่เล่าเรื่องที่ซ่างกวนฉิงและหลินเมิ้งหวู่ปฏิบัติกับตัวเองไม่ดี ดังนั้นพวกนางจึงหยิ่งผยองขึ้นมา
ถึงอย่างไรท่านพ่อก็คงไม่มีทางเลือก
หลินเมิ้งหยานิ่งไป ก่อนจะเอ่ย
“ตอนนี้ด้านนอกมีคนสอดแนมมากมาย ท่านพี่ไม่กลัวว่าพวกเขาจะเปลี่ยนตัวคนเข้ามาสอดแนมอย่างนั้นหรือ?”
หลินเมิ้งหยาเป็นกังวล ทว่าหลินหนานเซิงกลับยกยิ้มเล็กน้อย
“เจ้าไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องนี้ คนเหล่านี้ล้วนเป็นคนที่ข้ากับท่านพ่อหามาเอง ทุกคนล้วนเป็นมิตรสหายของสกุลห
