่ในกำมือของข้า นับตั้งแต่วันที่เจ้าแต่งงานเข้ามาอยู่ในจวน เจ้าก็หาใช่คนของสกุลซ่างกวนอีกต่อไป แต่เจ้าเป็นคนของสกุลหลิน หากสกุลหลินเป็นอะไรไปขึ้นมา พวกเจ้าคิดหรือว่าจะเอาตัวรอดไปได้? ลองตรองดูเถิดว่าเพราะเหตุใดว่าที่สามีของเจ้าอยู่ๆ ก็ตายไป?”
“เอาล่ะ ข้าเองก็เหนื่อยที่จะพูดจาไร้สาระแล้ว เจ้าจงอยู่กับลูกของเจ้าที่นี่อย่างว่านอนสอนง่ายเถิด มิเช่นนั้นข้าจะทำให้พวกเจ้าได้ลิ้มรสชาติของความทรมานเสียยิ่งกว่าตาย”
หลินเมิ้งหยาหมุนตัวเดินกลับออกไป
สีหน้าของซ่างกวนฉิงเคร่งขรึมลง หลินเมิ้งหวู่กัดฟันแน่นเพราะความโกรธ
“ท่านแม่ หรือว่า….หรือว่านางจะจับตัวแม่นมได้?”
สีหน้าของทั้งคู่ตกตะลึง จดหมายที่ซ่างกวนฉิงเขียนอยู่ที่นาง หากหลินมู่จือพบเข้าล่ะก็ มันจะต้องกลายเป็นเรื่องใหญ่แน่
“ไม่ได้การ ข้าจะต้องไปเอาจดหมายคืน”
ใช้กำไลหยกติดสินบนผอจื่อหน้าประตูห้อง ทว่าแม่นมของหลินเมิ้งหวู่กลับปรากฏตัวออกมาต่อหน้าพวกนาง
“เจ้า…เจ้าไม่ได้ตกอยู่ในกำมือของหลินเมิ้งหยาหรือ?”
ไม่อยากจะเชื่อ มองดูแม่นมที่ไม่ถูกทำร้ายแต่อย่างใด ซ่างกวนฉิงโกรธเกรี้ยวเป็นอย่างมาก นาง…ถูกหลอกแล้ว
“ฮูหยิน เป็นอะไรไปเจ้าคะ?”
แม่นมไม่รู้เรื่อง เมื่อครู่นางกำลังเตรียมอาหารให้ฮูหยินและคุณหนู แต่คิดไม่ถึงเลยว่าทั้งสองจะตะโกนเรียกหานางเช่นนี้
“เจ้าไม่เป็นไรหรอกหรือ? แม่นม หลินเมิ้งหยาทำร้ายเจ้าหรือไม่?”
หลินเมิ้งหวู่ยังไม่เข้าใจว่าเกิดเหตุอันใดขึ
