หรือจะมาดูความทรมานของพวกเราสองแม่ลูก?”
ทั้งที่เป็นลูกสาวเหมือนกัน แต่หลินเมิ้งหวู่กลับเกลียดชังหลินเมิ้งหยาจับใจ ดวงตาคู่สวยอาบไปด้วยยาพิษ
“นี่คือผลกรรมที่พวกเจ้าได้ทำเอาไว้ หลินเมิ้งหวู่ หากพวกเจ้าสองแม่ลูกมิได้วางยาข้า เช่นนั้นพวกเจ้าก็คงไม่พบจุดจบเช่นนี้”
สีหน้าของหลินเมิ้งหวู่เปลี่ยนไป นางมิได้สำนึกผิด แต่นางกลัวว่าหากท่านพ่อได้ยินเข้า ชีวิตของพวกนางสองแม่ลูกคงจบสิ้น
“หลินเมิ้งหยา เจ้ามาทำอะไรที่นี่?”
สีหน้าของซ่างกวนฉิงยังคงไม่ประสงค์ดี
จนกระทั่งตอนนี้นางก็ยังไม่เข้าใจว่าเพราะเหตุใดตนเองจึงพ่ายแพ้ให้กับเด็กคนนี้ ทั้งที่นางกุมชีวิตของเด็กคนนี้เอาไว้แล้วแท้ๆ
คิดไม่ถึงเลยว่านางจะต้องพ่ายแพ้ให้กับนางหลายต่อหลายครั้งจนทำให้นางหยิ่งผยองพองขนถึงเพียงนี้
“ที่ข้ามาก็เพราะจะเตือนพวกเจ้า ข้าได้วางแผนทำอะไรสกุลหลินเด็ดขาด มิเช่นนั้นแม้แต่ท่านพ่อก็จะปกป้องพวกเจ้าไม่ได้ อย่าลืมว่านับตั้งแต่วันที่ฮ่องเต้มีพระราชโองการแต่งตั้งข้าเป็นชายาอวี้ พวกเจ้าก็ได้ทำร้ายชายาอวี้ไปแล้ว วังหลวงไม่มีทางปล่อยพวกเจ้าไปอย่างแน่นอน”
ซ่างกวนฉิงรู้แล้วว่าเพราะเหตุใดนางจึงไม่เล่าเรื่องทั้งหมดให้หลินมู่จือฟังต่อหน้า
หัวใจสั่นสะท้าน ตอนนี้นางเพิ่งเข้าใจว่าหากไม่มีเหตุอันใด อย่าได้ทำให้หลินเมิ้งหยาขุ่นเคืองเป็นอันขาด
ที่แท้นางก็กลายเป็นงูพิษเช่นนี้
“ข้ารู้ว่าเจ้ากำลังหาคนมาช่วย แต่ข้าจะบอกอะไรให้ ชีวิตของพวกเจ้าอยู
