วี้
เสือน้อยนอนหลับไปในอ้อมกอดของนางแล้ว ส่วนเสี่ยวป๋ายพิงร่างกับขาของนางแล้วหลับไป
มองดูเจ้าสัตว์เลี้ยงนิสัยไม่ดีทั้งสองซึ่งกำลังแอบอิงบริเวณจุดสำคัญต่างๆ ของร่างกายหลินเมิ้งหยา อยู่ๆ หลินจงอวี้และชิงหูก็รู้สึกอยากตีเจ้าสองตัวนี้ให้ตาย
แต่ถึงกระนั้นพวกเขาก็เพียงแค่คิดเท่านั้น
ใครไม่รู้บ้างว่าหลินเมิ้งหยารักเจ้าสัตว์เลี้ยงสองตัวนี้มาก หากกำจัดพวกมันไป หลินเมิ้งหยาต้องเลาะเนื้อเฉือนหนังพวกเขาอย่างแน่นอน
“พวกเจ้ารู้จักฮองเฮาดีขนาดไหน?”
หลินเมิ้งหยาเอ่ยถามทั้งสองที่ขจัดความรู้สึกอยากฆ่าแกงสัตว์เลี้ยงออกไปแล้ว
“รู้จักเพียงผิวเผิน รู้เพียงแค่ว่าหลังจากฮองเฮาออกจากบ้านเกิดของตนเอง นางก็กลายเป็นผู้ดูแลความเป็นความตายของสกุลซ่างกวน อีกทั้งยังเป็นคนเฉลียวฉลาดมาก”
หลินจงอวี้ส่งเสียงเรียบ เขาเป็นเพียงคนต่างเมือง ดังนั้นเขาจึงรู้เรื่องของคนในวังหลวงที่นี่ไม่มากนัก
“ได้ยินมาว่าฮองเฮาสกุลซ่างกวนคนนี้กับฮ่องเต้องค์ปัจจุบันตกหลุมรักกันตั้งแต่แรกพบ แต่เพราะฮองเฮามีแผนการในใจอยู่แล้ว อีกทั้งยังถูกสกุลซ่างกวนบีบบังคับแกมส่งเสริม ดังนั้นนางจึงกลายมาเป็นฮองเฮาอย่างทุกวันนี้ ตลอดหลายปีที่ผ่านมาไม่เคยมีข่าวเสียๆ หายๆ ข้าคิดว่าที่นางหาเรื่องเจ้าก็เพราะผั่วผั่วของเจ้าเสียมากกว่า”
ข้อมูลของชิงหูค่อนข้างละเอียด
ทว่าคิ้วของหลินเมิ้งหยากลับขมวดเข้าหากัน
ฮองเฮามีแผนการของตนเองอย่างแน่นอน แต่คำเล่าขานที่ว่านางกั
