องนี้ดูเป็นเรื่องบังเอิญ หากพระสนมเต๋อเฟยถูกแต่งตั้งขึ้นเป็นฮวงกุ้ยเฟย เช่นนั้นอำนาจของนางก็สั่นสะเทือนไปถึงอำนาจของฮองเฮา
ยิ่งไปกว่านั้น ต่อให้ฮองเฮาเป็นคนใจกล้าขนาดไหน นางก็คงไม่อาจหาญถึงขั้นวางยาฮ่องเต้หรอกกระมัง?
หรือนางจะคิดมากไป?
“จริงสิ อีกไม่นานข้าอาจจะต้องเข้าไปอยู่ในวัง หากข้าเข้าไปอยู่ในวังหลวง ข้าคงพาไปได้เพียงป๋ายซูคนเดียวเท่านั้น ส่วนที่เหลืออีกสามคน พวกเจ้าต้องช่วยข้าดูแลพวกนางให้ดี เข้าใจหรือไม่?”
“อะไรนะ? เข้าวัง?”
น้อยครั้งนักที่หลินจงอวี้และชิงหูจะประสานเสียงกัน
หลินเมิ้งหยาพยักหน้า ก่อนจะเล่าเรื่องที่ต้องเข้าวังเพื่อรักษาอาการของฮ่องเต้ให้ทั้งสองฟัง
“ไม่ได้ ข้าไม่ยอม พี่สาว ท่านเสียสติไปแล้วหรือ? ยังไม่ทันที่ท่านจะเข้าวัง ผู้หญิงคนนั้นก็คิดจะฆ่าท่านให้ตายแล้ว หากท่านเข้าไปแล้วจะต่างอะไรจากการเดินเข้าถ้ำเสือ?”
หลินจงอวี้ผุดลุกขึ้นยืน ดวงตาคู่สวยกระวนกระวาย
“เจ้าเด็กโง่ คิดหรือว่าพี่สาวเจ้าอยู่ที่นี่แล้วจะมีชีวิตอย่างสงบสุข? อีกอย่าง ข้าเพียงแค่ไปดูอาการเท่านั้น หากข้าไม่อาจรักษาอาการของฮ่องเต้ได้ ข้าก็จะกลับมา แต่ถ้าหากข้าสามารถรักษาได้ เช่นนั้นข้าจะกลายเป็นวีรสตรีแห่งต้าจิ้น เจ้าคิดหรือว่าฮองเฮาจะคิดทำร้ายข้า?”
จับมือหลินจงอวี้เพื่อให้เขานั่งลงข้างกายตนเอง หลินเมิ้งหยาปลอบเสียงอ่อนโยน
หนุ่มน้อยตรงหน้ามีใบหน้างดงามดั่งหยก ทุกส่วนของใบหน้างดงามราวกับภาพวาด
ทว่าคิ้