ุเพราะปักแค่บริเวณดวงตาเท่านั้น อีกทั้งยังปักไม่แน่น นอกจากนี้ดอกไม้ยังมิใช่ดอกแปะเจียก แต่เป็นดอกโบตั๋น”
ป๋ายจีหัวเราะ ก่อนจะไขข้อข้องใจของทุกคน
ตามธรรมเนียมแล้ว มีเพียงฮองเฮาเท่านั้นที่สามารถสวมใส่ชุดหงส์เจ็ดสีและดอกโบตั๋นได้ เหตุเพราะสัญลักษณ์เหล่านี้เป็นของฮองเฮา ส่วนพระสนมสามารถใส่ชุดลายหงส์หกสี แต่ไม่สามารถประดับดอกโบตั๋นได้
ดังนั้นชายาขององค์ชายจึงสวมใส่ได้เพียงหงส์หกสีและดอกแปะเจียกแต่เพียงเท่านั้น
ฉะนั้นหากนางสวมใส่ชุดนี้ออกไปกลางลานพิธี เกรงว่าจะกลายเป็นการเสียมารยาทอย่างแน่นอน
ยิ่งไปกว่านั้น ฝ่ายในของวังหลวงเป็นผู้ตัดเย็บเสื้อผ้าของฮองเฮาเอง
หลินเมิ้งหยาพนันได้เลยว่ารูปวาดเครื่องแต่งกายของตำแหน่งชายาจะต้องเป็นเพียงแค่ชุดลายดอกแปะเจียกและหงส์หกสีอย่างแน่นอน
หรือถ้าจะพูดให้ชัดเจนก็คือมีคนนำชุดของนางไปกำจัดแล้ว
“สวรรค์โปรด โหดร้ายเหลือเกิน หากใส่ชุดผิดก็จะถูกบั่นคอเลยหรือ?”
ป๋ายจีแลบลิ้นพร้อมทำท่าหดคอ
หลินเมิ้งหยาส่ายหน้า มองดูป๋ายจื่อ ก่อนจะตอบ
“บั่นคอ? ความผิดที่จะได้รับคือประหารทั้งชั่วโคตรต่างหาก”
“ตึง” เสียงดังขึ้น ป๋ายจื่อผู้น่าสงสารถูกหลินเมิ้งหยาทำให้ตกใจจนตกเก้าอี้
สวรรค์โปรด น่ากลัวเหลือเกิน
