นคืนนี้
อีกไม่กี่วันก็จะถึงวันงานเทศกาลฤดูหนาวแล้ว แต่เพราะนางได้เตรียมตัวล่วงหน้าเอาไว้แล้วหนึ่งเดือน ตอนนี้จึงไม่จำเป็นต้องเตรียมสิ่งใดมากมายนัก
“นายหญิง ของที่ฝ่ายในส่งมาคราวนี้คือชุดทางการสำหรับใส่ในวันงานพิธีของท่านอ๋องและพระองค์ พระองค์ได้โปรดตรวจสอบดูด้วยเพคะ”
หลังจากกินอาหารเช้าเสร็จก็มีคนวิ่งเข้ามารายงาน
พยักหน้ารับ โชคดีที่นางมียอดฝีมืออย่างป๋ายจี มิเช่นนั้นคงยุ่งยากไม่น้อย
เหตุเพราะนางเป็นสะใภ้คนใหม่ อีกทั้งยังเป็นครั้งแรกที่ต้องไปไหว้ขอพรในฐานะพระชายา ดังนั้นเสื้อผ้าจึงต้องตัดใหม่ด้วย
ท้องฟ้าสีอ่อนสว่างไสวขับให้ชุดสีแดงดั่งหงส์งดงามน่าเกรงขาม
ใช้มือเปล่าสัมผัสกับเนื้อผ้า บนเนื้อผ้าถูกปักลวดลายอย่างประณีตและงดงาม ฝีมือของคนในวังหลวงไม่ธรรดาเลยแม้แต่น้อย
ทว่านางปรายตามองเพียงเล็กน้อย ก่อนจะสั่งให้คนนำไปมอบให้ป๋ายจี
“นายหญิง ท่านไม่ชอบหรือเจ้าคะ?”
เป็นงานเย็บปักถักร้อยที่งดงามและยากที่จะได้เห็น ป๋ายจื่อกับป๋ายซ่าวจ้องแล้วจ้องอีก
“ชอบ เป็นชุดที่งดงามยิ่งนัก แต่หากสวมชุดนี้หัวของข้าคงขาดสะบั้น ฉะนั้นจึงไม่กล้าใส่”
หลินเมิ้งหยายกยิ้มเล็กน้อย ทว่าคำพูดของนางทำให้สาวใช้ทั้งสองชะงัก
แม้แต่หลินจงอวี้และชิงหูเองก็หันมามองนางอย่างสงสัย ไม่หรอกน่า เสื้อผ้าชุดนี้ดูไม่มีปัญหาอะไรเสียหน่อย
“นายหญิงพูดถูกแล้วเจ้าค่ะ เป็นไปอย่างที่ท่านเดา หงส์ลายนี้มีถึงเจ็ดสี แต่สีม่วงกลับใช้น้อยมาก เหต
