ด้อย่างไร?
หากนางมีเรื่องด่วน ขอเพียงนางเอ่ยปากหลินเมิ้งหยาก็พร้อมที่จะให้อย่างแน่นอน
เช่นนั้น สาวใช้คนนี้จะต้องถูกใส่ร้ายอย่างแน่นอน
“เจ้า…เจ้า…เจ้าจะปกป้องสาวใช้คนนั้นแล้วอกตัญญูกับข้าอย่างนั้นหรือ!”
พระสนมเต๋อเฟยตบโต๊ะเสียงดัง ถลึงตาจ้องไปทางหลงเทียนอวี้
คิดไม่ถึงเลยว่าหลงเทียนอวี้จะลำเอียงให้ความสำคัญแก่หลินเมิ้งหยา เขาไม่ยอมปล่อยให้นางจัดการ แม้อีกฝ่ายจะเป็นเพียงแค่สาวใช้
ดูท่าหลินเมิ้งหยาจะมีความสำคัญกับเขามากเกินไปแล้ว
หากยังเป็นเช่นนี้ เกรงว่าจะมิเป็นการดี
“ท่านอ๋อง อย่าได้ทำให้ตัวเองลำบากด้วยเลยเจ้าคะ พระสนมเต๋อเฟยรับสั่งถูกแล้ว ป๋ายจื่อเป็นเพียงสาวใช้เท่านั้น ไม่มีค่าพอที่จะให้พระองค์ต้องทำเช่นนี้ ท่านอ๋อง ป๋ายจื่อไม่เสียดายชีวิต แต่หนู่ปี้ขอร้องพระองค์ ได้โปรดปกป้องนายหญิงของหนู่ปี้ด้วย”
ไม่มีใครคาดคิดว่าสาวใช้ที่มักทำตัวไร้สาระจะเอ่ยประโยคเสียดแทงหัวใจเช่นนี้
นางแสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์อันลึกซึ้งระหว่างนายและบ่าวของตนเองกับหลินเมิ้งหยา
“ป๋ายจื่อ ไม่นะ”
ป๋ายซูและป๋ายจีต่างสะอื้นไห้ประหนึ่งคนกำลังจะขาดใจ แม้จะใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันเพียงไม่นาน แต่ถึงกระนั้นพวกนางก็รักกันเสมือนพี่น้อง
“เด็กโง่ ใครจะปล่อยให้เจ้าตายกัน?”
