“หม่อมฉันจะรีบเขียนรายชื่อยาให้ ท่านอ๋องโปรดรอสักครู่เพคะ”
เหตุเพราะความรีบเร่ง หลินเมิ้งหยาจึงมิได้เขียนว่าต้องการปริมาณเท่าไร
ทำเพียงเขียนรายชื่อยาเต็มหน้ากระดาษเพื่อให้หลงเทียนอวี้ไปซื้อมาก่อน
บรรดาหมอที่อยู่รอบๆ ต่างมองกระดาษใบนั้นด้วยความตกตะลึง
นี่มันยาถอนพิษที่ไหน? ทั้งหมดล้วนเป็นยาพิษที่จะนำมาฆ่าคนตายเสียมากกว่า
“ได้โปรดอภัยให้กับสายตาฝ้าฟางของกระหม่อมด้วยพ่ะย่ะค่ะแต่รายชื่อยาของพระชายาส่วนใหญ่เป็นยาพิษ เกรงว่าหากใช้กับคุณชายฉิน ชีวิตของเขาจะไม่มีวันหวนคืนกลับมานะพ่ะย่ะค่ะ”
ไท่อีที่มีท่าทางอับจนหนทางเอ่ยทักท้วงด้วยประสบการณ์ในการรักษาของตนเอง
หลินเมิ้งหยาชำเลืองมองทางพวกเขาก่อนจะส่งเสียงเย็น
“หากพวกท่านมีวิธีการที่ดีกว่า เช่นนั้นข้าก็ไม่รังเกียจที่รับฟังความเห็นของพวกท่าน”
คำพูดของหลินเมิ้งหยาทำให้ริมฝีปากของพวกเขาหุบฉับปิดสนิท
ใช่แล้ว ตอนนี้มีเพียงหลินเมิ้งหยาที่กล้าพูดว่าสามารถช่วยชีวิตฉินมั่วได้
พวกเขาเป็นเพียงผู้ช่วยเท่านั้น
วิธีการฝังเข็มที่ผิดแผกแตกต่าง ทั้งยังวิธีรักษาที่ต่างไป
ทุกสิ่งทุกอย่างที่พระชายาทำล้วนแตกต่างจากผู้อื่น
หากพวกเขาเดาไม่ผิด วิธีการของนางคือการใช้พิษล้างพิษ
แม้จะเสี่ยงไปสักหน่อย แต่ก็เหมาะสมกับอาการของฉินมั่วในตอนนี้
“รายงาน…ท่านแม่ทัพ ด้านหน้าประตูมีหญิงสาวสองสามคนต้องการขอพบพระชายาขอรับ”
ทหารนายหนึ่งวิ่งเข้ามารายงานด้วยความรีบร้อน หลินหนานเซิงหั