ี่ค่ายทหาร หลินหนานเซิงถูกลอบสังหารพ่ะย่ะค่ะ!”
อะไรนะ?
หลงเทียนอวี้มองหลงชิงหานด้วยความสงสัย
หลินหนานเซิงเป็นถึงแม่ทัพ เขากลับมาถึงเขตชนบทของเมืองหลวงได้ห้าวันแล้ว
คิดไม่ถึงเลยว่าจะมีคนโจมตีสกุลหลิน หรือว่า…
“คนของเจ้าได้ข่าวอะไรมาบ้าง?”
หลงชิงหานนิ่งไป ก่อนจะส่ายหน้า
“คนของข้าเองก็ได้รับบาดเจ็บ พวกเขารีบมาส่งข่าว โชคดีที่กองทัพของหลินหนานเซิงค่อนข้างแข็งแกร่งและเข้มงวดจึงไม่เกิดความวุ่นวาย”
เทศกาลเหมายันมาถึงแล้ว หลินหนานเซิงนำชัยชนะกลับมา เหล่าขุนนางต่างจับตามองเขา
“จะบอก…หลินเมิ้งหยาหรือไม่?”
แม้แต่หลงชิงหานเองก็รู้สึกได้ว่าหลินเมิ้งหยาสำคัญกับพี่สามมากขึ้นทุกที
พี่สามไม่เคยสนใจหญิงใดมาก่อน ทว่าผู้หญิงที่มีจิตใจโหดเหี้ยมคนนี้กลับหว่านเมล็ดพันธุ์ไว้ในใจของพี่สามได้
แต่เขารู้ดีว่าพี่สามไม่มีวันหลงรักผู้หญิงคนไหน
“เรื่องนี้คงมิอาจปิดบังนางได้ หากต้องให้นางรู้จากปากผู้อื่น สู้ให้ข้าเป็นคนบอกนางเองเสียยังดีกว่า”
หลงเทียนอวี้ไม่ลังเลเลยที่จะหมุนตัวกลับแล้วมุ่งหน้าไปยังตำหนักหลิวซิน
ทว่าหลงชิงหานกลับขวางเขาเอาไว้
“หากพวกเราบอกนาง ดูจากความฉลาดของนางแล้ว นางจะต้องรู้อย่างแน่นอนว่ามีคนสอดแนมอยู่ในกองทัพ ท่านไม่กลัวนางจะบอกหลินหนานเซิงหรือ?”
หลงเทียนอวี้ลังเล พวกเขาเป็นคนเลือกคนสอดแนมที่มีความสามารถเอง อีกทั้งคนผู้นั้นยังได้รับความเชื่อใจจากพ่อลูกสกุลหลิน
หากเขาเผยความลับนี้ออกมา สิ่งที่เ
